غشای لوله ای چند کاناله

فاضلاب فلزات سنگین عمدتاً از فاضلاب تخلیه شده توسط معدن، ذوب، الکترولیز، آبکاری الکتریکی، آفت کش ها، داروها، رنگ ها، رنگدانه ها و سایر شرکت ها می آید. انواع، محتویات و اشکال وجود فلزات سنگین در فاضلاب با شرکت های مختلف تولیدی متفاوت است.

اصول تصفیه فاضلاب فلزات سنگین عبارتند از: اساسی ترین آنها اصلاح فرآیند تولید است، نه استفاده یا استفاده از فلزات سنگین سمی کمتر. دوم اتخاذ جریان فرآیند معقول، مدیریت علمی و بهره برداری، کاهش میزان استفاده از فلزات سنگین و میزان اتلاف فاضلاب و به حداقل رساندن میزان فاضلاب تخلیه شده است. فاضلاب فلزات سنگین باید در محل در محل تولید تصفیه شود و برای جلوگیری از پیچیده شدن تصفیه، نباید با فاضلاب دیگر مخلوط شود. برای جلوگیری از گسترش آلودگی فلزات سنگین، نباید مستقیماً بدون تصفیه در فاضلاب شهری تخلیه شود.

تصفیه فاضلاب فلزات سنگین را معمولاً می توان به دو دسته تقسیم کرد: یکی تبدیل فلزات سنگین محلول در فاضلاب به ترکیبات یا عناصر فلزی نامحلول و حذف آنها از فاضلاب از طریق بارش و شناور شدن. روش‌های قابل اجرا شامل بارش خنثی‌سازی، بارش سولفیدی، جداسازی شناورسازی، بارش الکترولیتی (یا شناورسازی)، الکترولیز دیافراگمی و غیره است.

دوم اینکه فلزات سنگین موجود در فاضلاب بدون تغییر شکل شیمیایی آنها متمرکز و جدا می شوند. روش های قابل اجرا شامل اسمز معکوس، الکترودیالیز، تبخیر و تبادل یونی است. این روش ها باید به تنهایی یا به صورت ترکیبی با توجه به کیفیت و حجم فاضلاب مورد استفاده قرار گیرند.

از ویژگی های اصلی فاضلاب متالورژی می توان به حجم آب زیاد، انواع متعدد و کیفیت آب پیچیده و متغیر اشاره کرد. با توجه به منبع و ویژگی های فاضلاب، عمدتاً آب خنک کننده، فاضلاب ترشی، فاضلاب شستشو (حذف گرد و غبار، گاز زغال سنگ یا گاز دودکش)، فاضلاب شستشوی سرباره، فاضلاب کک سازی، و فاضلاب متراکم، جدا شده یا سرریز شده از تولید وجود دارد.

روند توسعه تصفیه فاضلاب متالورژیکی عبارت است از: توسعه و اتخاذ فرآیندها و فناوری‌های جدیدی که از آب استفاده نمی‌کنند یا آب کمتری مصرف می‌کنند و بدون آلودگی یا آلودگی کمتری دارند، مانند خاموش کردن خشک، پیش گرم کردن زغال سنگ کک، گوگردزدایی مستقیم و دیسیاناسیون از کوره کک. گاز و غیره؛ توسعه فن‌آوری‌های استفاده جامع، مانند بازیابی مواد مفید و انرژی گرمایی از فاضلاب و گازهای زائد برای کاهش تلفات مواد و سوخت؛ با توجه به الزامات مختلف کیفیت آب، تعادل جامع، استفاده سریال، و بهبود اقدامات تثبیت کیفیت آب به طور همزمان، و به طور مداوم نرخ بازیافت آب را بهبود می بخشد.

توسعه فرآیندها و فن آوری های جدید تصفیه مناسب برای ویژگی های فاضلاب متالورژیکی، مانند استفاده از روش مغناطیسی برای تصفیه فاضلاب فولادی. دارای مزایای بهره وری بالا، ردپای کوچک و عملکرد و مدیریت راحت است.

فاضلاب اسیدی عمدتاً از کارخانه‌های فولادسازی، کارخانه‌های شیمیایی، کارخانه‌های رنگ‌سازی، کارخانه‌های آبکاری و معادن و غیره که حاوی مواد مضر مختلف یا نمک‌های فلزات سنگین هستند به دست می‌آید. کسر جرمی اسید بسیار متفاوت است، با کمتر از 1٪ و بالاتر از 10٪. فاضلاب قلیایی عمدتاً از کارخانه‌های چاپ و رنگرزی، کارخانه‌های چرم، کارخانه‌های کاغذسازی، پالایشگاه‌ها و غیره می‌آیند. برخی از آنها حاوی قلیایی آلی یا قلیایی معدنی هستند.

کسر جرمی قلیایی بالاتر از 5٪ و کمتر از 1٪ است. علاوه بر اسید و قلیایی، فاضلاب اسیدی و قلیایی اغلب حاوی نمک های اسیدی، نمک های قلیایی و سایر مواد معدنی و آلی است. فاضلاب اسیدی و قلیایی بسیار خورنده است و قبل از تخلیه باید به درستی تصفیه شود.

اصل کلی تصفیه فاضلاب اسیدی و قلیایی این است: برای فاضلاب اسیدی و قلیایی با غلظت بالا، بازیافت باید در اولویت قرار گیرد. با توجه به کیفیت آب، حجم آب و نیازهای مختلف فرآیند، برنامه ریزی کارخانه یا منطقه ای باید برای استفاده مجدد تا حد امکان انجام شود: اگر استفاده مجدد از آن مشکل باشد، یا غلظت کم و حجم آب زیاد باشد، اسید و قلیایی را می توان با غلظت بازیابی کرد.

فاضلاب اسیدی و قلیایی با غلظت پایین مانند آب شستشوی مخزن ترشی و آب شستشوی مخزن شستشوی قلیایی باید خنثی شود.

برای تصفیه خنثی سازی ابتدا باید اصل تصفیه زباله با زباله در نظر گرفته شود. به عنوان مثال، پساب اسیدی و قلیایی با یکدیگر خنثی می شوند یا از ضایعات قلیایی (سرباره) برای خنثی کردن فاضلاب اسیدی و اسید زائد برای خنثی کردن فاضلاب قلیایی استفاده می شود. هنگامی که این شرایط برآورده نشد، می توان از درمان خنثی کننده استفاده کرد.

پساب تصفیه کانه دارای ویژگی های حجم آب زیاد، محتوای معلق بالا و حاوی انواع مختلفی از مواد مضر است. مواد مضر آن یون های فلزات سنگین و عوامل پانسمان سنگ معدن است. یون های فلزات سنگین شامل مس، روی، سرب، نیکل، باریم، کادمیوم، آرسنیک و عناصر کمیاب است.

عوامل فلوتاسیون اضافه شده در فرآیند کانه زنی به شرح زیر است: کلکتورها: مانند داروی زرد (ROCSSMe)، داروی سیاه [(RO)₂PSSMe]، داروی سفید [CS(NHC₆H₅)₂]؛ مهارکننده هایی مانند سیانید (KCN، NaCN)، شیشه آب (Na₂SiO₃) عوامل کف کننده، مانند سقز، کرزول (C₆H₄CH₃OH)؛ عوامل فعال، مانند سولفات مس (CuSO₄نمک فلزات سنگین؛ عوامل سولفور مانند سولفید سدیم؛ تنظیم کننده های خمیر سنگ معدن، مانند اسید سولفوریک، آهک و غیره.

فاضلاب پانسمان سنگ معدن می تواند به طور موثر مواد معلق موجود در فاضلاب را از طریق سدهای باطله حذف کند و همچنین می تواند محتوای فلزات سنگین و عوامل شناورسازی را کاهش دهد. اگر الزامات تخلیه برآورده نشد، باید درمان بیشتری انجام شود. روشهای رایج تصفیه عبارتند از: حذف فلزات سنگین را می توان با خنثی سازی آهک و جذب دولومیت برشته انجام داد. حذف اصلی عوامل فلوتاسیون را می توان با جذب سنگ معدن و جذب کربن فعال انجام داد. فاضلاب حاوی سیانید را می توان با اکسیداسیون شیمیایی تصفیه کرد.

فاضلاب روغنی عمدتاً از بخش‌های صنعتی مانند نفت، پتروشیمی، فولاد، کک‌سازی، ایستگاه‌های تولید گاز و فرآوری مکانیکی می‌آید. چگالی نسبی آلاینده های نفتی در فاضلاب کمتر از 1 است، به جز قطران سنگین که چگالی نسبی آن بیش از 1:1 است. مواد نفتی معمولاً در سه حالت در فاضلاب وجود دارند.

روغن شناور، اندازه قطرات روغن بیشتر از 100μm است و به راحتی از فاضلاب جدا می شود. روغن پراکنده. اندازه قطرات روغن بین 10 تا 100 میکرومتر است و در آب شناور است. روغن امولسیون شده، اندازه قطرات روغن کمتر از 10μm است و جدا کردن آن از فاضلاب آسان نیست.

از آنجایی که غلظت روغن در فاضلاب تخلیه شده توسط بخش‌های مختلف صنعتی بسیار متفاوت است، مانند فاضلاب تولید شده در طی فرآیند پالایش نفت، محتوای روغن حدود 150-1000 میلی‌گرم در لیتر، محتوای قطران در فاضلاب کک‌سازی حدود {{1 است. }} میلی گرم در لیتر، و محتوای قطران در فاضلاب تخلیه شده از ایستگاه های تولید گاز می تواند به 2000-3000 میلی گرم در لیتر برسد.

بنابراین، برای تصفیه فاضلاب روغنی ابتدا باید از جداکننده روغن برای بازیابی روغن شناور یا نفت سنگین با راندمان تصفیه 60%-80% استفاده کرد و محتوای روغن در پساب حدود 100-200 میلی گرم است. /L; تصفیه روغن امولسیون شده و روغن پراکنده در فاضلاب دشوارتر است، بنابراین باید از امولسیون شدن جلوگیری یا کاهش داد.

یکی از روش ها توجه به کاهش امولسیون شدن روغن در فاضلاب در طول فرآیند تولید است. دوم این است که تعداد دفعاتی که فاضلاب توسط پمپ در طول فرآیند تصفیه برداشته می شود به حداقل برسد تا از افزایش درجه امولسیون جلوگیری شود. روش های درمانی معمولاً از شناورسازی و دمولسیفیکاسیون استفاده می کنند.