1. پارامترهای فرآیند ته نشینی ثانویه
انتخاب مناسب پارامترهای طراحی مخزن ته نشینی ثانویه یک عامل حیاتی در این است که آیا سطوح جامدات معلق پساب (SS) از استانداردها فراتر خواهد رفت یا خیر. بسیاری از تصفیه خانه های فاضلاب شهری، به منظور صرفه جویی در هزینه های ساخت و ساز در مرحله طراحی اولیه، زمان نگهداری هیدرولیک را به میزان قابل توجهی کوتاه می کنند و بارگذاری سطحی هیدرولیک را به حداکثر می رسانند، که باعث ایجاد لجن مکرر در مخزن ته نشینی ثانویه در حین کار می شود و در نتیجه سطوح SS بیش از حد در پساب ایجاد می شود. علاوه بر این، برخی از تصفیه خانه های فاضلاب، به دلیل تنظیمات واقعی فرآیند، نیاز به حفظ غلظت لجن بالا در مخزن تصفیه بیولوژیکی دارند، که همچنین می تواند منجر به بارگذاری بیش از حد سطح SS در مخزن ته نشینی ثانویه شود که بر کیفیت پساب تأثیر می گذارد. بنابراین، به طور کلی در نظر گرفته می شود که حاشیه قابل توجهی باید در تنظیم این پارامترهای فرآیند مخزن ته نشینی ثانویه باقی بماند تا کنترل و تنظیم فرآیند تصفیه خانه فاضلاب تسهیل شود.
2. کیفیت لجن فعال
کیفیت لجن فعال عامل مهمی است که بر فراتر رفتن مواد جامد معلق پساب از استانداردها تأثیر می گذارد. لجن فعال با کیفیت بالا عمدتاً با چهار جنبه مشخص می شود: عملکرد جذب خوب، فعالیت بیولوژیکی بالا، عملکرد ته نشینی خوب، و عملکرد ضخیم شدن خوب.
آلاینده های کلوئیدی باید ابتدا روی لخته های لجن فعال جذب شوند و قبل از تجزیه و متابولیزه شدن در نزدیکی سطح باکتری جذب شوند. بنابراین، لجن فعال با عملکرد جذب ضعیف، توانایی ضعیفی در حذف آلایندههای کلوئیدی دارد. فعالیت بیولوژیکی لجن فعال به توانایی میکروارگانیسم های موجود در لخته های لجن برای تجزیه و متابولیسم آلاینده های آلی اشاره دارد. لجن فعال با فعالیت بیولوژیکی ضعیف به ناچار آلاینده های آلی را کندتر حذف می کند. فقط لجن فعال با عملکرد ته نشینی خوب می تواند به جداسازی لجن{4}}آب موثر در مخزن ته نشینی ثانویه دست یابد. برعکس، اگر عملکرد ته نشینی لجن بدتر شود، اثر جداسازی ناگزیر کاهش می یابد، که منجر به کدر شدن پساب از مخزن ته نشینی ثانویه، مواد جامد معلق بیش از حد (SS) و در موارد شدید، حتی از دست دادن زیاد لجن فعال می شود که منجر به ناکافی شدن بیومس و متابولیسم اندام ها می شود که در نتیجه بر متابولیسم اندام ها تأثیر می گذارد. فقط لجن فعال با عملکرد غلیظ کننده خوب می تواند به غلظت لجن بالا در مخزن ته نشینی ثانویه دست یابد. برعکس، اگر عملکرد ضخیمسازی ضعیف باشد، غلظت لجن کاهش مییابد که مستلزم برگشت لجن کافی و افزایش نسبت بازگشت است. با این حال، افزایش نسبت برگشت، زمان ماندگاری واقعی فاضلاب در مخزن هوادهی را کوتاه میکند و منجر به زمان ناکافی هوادهی میشود و بر اثر تصفیه تأثیر میگذارد.
3. نفوذی SS/BOD5
نسبت MLVSS در لجن فعال یک سیستم بیولوژیکی ارتباط نزدیکی با نسبت SS/BOD5 ورودی دارد. وقتی ورودی SS/BOD5 بالا باشد، نسبت MLVSS در لجن فعال کم است و بالعکس.
بر اساس تجربه عملیاتی، زمانی که SS/BOD5 زیر 1 باشد، نسبت MLVSS را می توان بالای 50 درصد نگه داشت. وقتی SS/BOD5 بالای 5 باشد، نسبت VSS به 20-30 درصد کاهش می یابد. هنگامی که نسبت MLVSS در لجن فعال کم است، سیستم باید سن لجن بالا را حفظ کند تا از راندمان نیتریفیکاسیون اطمینان حاصل شود که منجر به پیری لجن قابل توجه و SS پساب بیش از حد می شود.
4. مواد سمی
وجود اسیدهای قوی، قلیایی های قوی یا فلزات سنگین در فاضلاب ورودی، لجن فعال را مسموم کرده و آن را بی اثر می کند. در موارد شدید، تجزیه لجن ممکن است رخ دهد که از رسوب جلوگیری می کند و در نتیجه مواد جامد معلق بیش از حد در پساب حاصل می شود. راه حل اساسی برای مسمومیت با لجن فعال، تقویت مدیریت منابع آلودگی بالادست است.
5. دما
دما تأثیر وسیعی-روی فرآیند لجن فعال دارد. اول، دما بر فعالیت میکروارگانیسم ها در لجن فعال تأثیر می گذارد. در زمستان، زمانی که دما پایین است، راندمان تصفیه بدون اقدامات کنترلی کاهش می یابد. دوم، دما بر عملکرد جداسازی مخزن ته نشینی ثانویه تأثیر می گذارد. برای مثال، تغییرات دما میتواند باعث ایجاد جریانهای چگالی در مخزن تهنشینی ثانویه شود که منجر به اتصال کوتاه-میشود. دمای پایینتر نیز میتواند باعث چسبناک شدن لجن فعال شود و عملکرد تهنشینی آن را کاهش دهد.