I. شرایط مربوط به "آب"
1. آب: فرمول شیمیایی H2O، همچنین به عنوان مونوکسید دی هیدروژن شناخته می شود، یک ترکیب معدنی است که از هیدروژن و اکسیژن تشکیل شده است. این مایع شفاف بی رنگ و بی بو در دما و فشار اتاق است. اگرچه از آن به عنوان "منبع زندگی" یاد می شود، اما سالانه افراد بی شماری بر اثر آن می میرند.
2. آب آشامیدنی خانگی: آبی که برای آشامیدن و سایر مصارف خانگی استفاده می شود که معمولاً به عنوان آب لوله کشی شهری شناخته می شود. استاندارد اجرا شده GB5749-2022، استاندارد بهداشتی برای آب آشامیدنی است.
3. آب صنعتی: آب مورد استفاده در تولید صنعتی، عمدتاً به آب آرایشی آب خنک کننده در گردش، آب تغذیه دیگ بخار، آب فرآیند و آب محصول، جریان مستقیم{1}آب خنک کننده، آب شستشو و غیره تقسیم می‌شود. استانداردهای واقعی آب باید به استانداردها و الزامات هر صنعت اشاره کنند. استاندارد مرجع GB/T 1576-2018، کیفیت آب بویلر صنعتی و غیره است.
4. فاضلاب شهری: اصطلاحی کلی که شامل فاضلاب خانگی، فاضلاب صنعتی مجاز، آب های زیرزمینی نفوذی و آب باران رهگیری شده در سیستم های فاضلاب ترکیبی می شود. استاندارد قابل اجرا استاندارد GB 8978-1996 یکپارچه تخلیه فاضلاب و استانداردها و الزامات صنعت مربوطه است.
5. آب بازیافتی/آب بازیافتی: فاضلاب شهری که تحت فرآیندهای بازیافت مناسبی قرار گرفته است تا نیازهای کیفی آب و نیازهای عملکردی خاص را برآورده کند و آن را برای استفاده مفید مناسب می کند. استاندارد مرجع GB/T 19923-2024 استفاده مجدد از فاضلاب شهری برای مصارف صنعتی و غیره است.
6. آب خاکستری: آبی که در تاسیسات تصفیه فاضلاب شهری تحت تصفیه پیشرفته قرار گرفته است (شامل آب حاصل از تصفیه ثانویه و سپس تصفیه بیشتر در تصفیه خانه های فاضلاب، و آب تصفیه شده مرکزی از ساختمان های بزرگ و جوامع مسکونی، مانند آب حمام و آب شستشوی سبزیجات). کیفیت آن بین آب لوله کشی (آبی که به سیستم تامین می شود) و فاضلاب تخلیه شده به سیستم های لوله (فاضلاب) است، از این رو "آب خاکستری" نامیده می شود.
یادداشت ها: (1) در ابتدا، آب بازیافتی به عنوان استفاده ثانویه از فاضلاب خانگی تصفیه شده تعریف شد که عمدتاً در پروژه های مهندسی عمومی شهرداری استفاده می شود. در حال حاضر، به طور کلی به کیفیت آب اشاره دارد که پس از تصفیه عمیق فاضلاب شهری قابل استفاده مجدد است. در مهندسی فاضلاب به آن "آب بازیافتی" و در کارخانه ها "آب بازیافتی" می گویند که به طور کلی با کیفیت واقعی آب متمایز می شود.
(2) در کاربردهای تصفیه آب غشایی «استفاده مجدد از آب بازیافتی»، استانداردهای کیفیت آب اولیه (A یا B)/ثانویه پس از تصفیه عمیق در تصفیه خانه‌های فاضلاب شهری، عموماً به عنوان محدودیت‌های کیفیت آب پیش تصفیه، با فرآیندهای پیش تصفیه متناظر برای برآورده کردن الزامات شاخص‌های کیفیت آب نفوذی سیستم غشایی RO استفاده می‌شوند.
(3) در سناریوهای خاص، مانند استفاده از غشاهای خاص، شرایط کیفیت آب ورودی ممکن است از حد استاندارد کیفیت آب فراتر رود، و ترکیبات انعطاف پذیر را می توان با توجه به کیفیت واقعی آب و شرایط کاربرد ایجاد کرد.
حدود کیفیت آب خروجی اولیه / ثانویه تصفیه خانه فاضلاب، محدودیت کیفیت آب ورودی سیستم غشایی RO معمولی
7. آب نرم: پس از حذف تمام یا اکثر یون های کلسیم و منیزیم، آبیاری کنید. هیچ استاندارد واحدی برای طبقه بندی سختی آب وجود ندارد.
در زمینه تصفیه آب، زمانی که سختی کل آب خام باشد<5 mmol/L (500 mg/L, calculated as CaCO3, the same below), the ideal effluent hardness after treatment by a water softener (ion exchange softening process) is ≤0.03 mmol (3 mg/L).
نکته: بر خلاف تعریف آب نرم، ملاک اصلی آب نرم، محتوای یون های کلسیم و منیزیم در آب است. در زمینه تصفیه آب، آب نرم شده بر آب محصول پس از فرآیند نرم شدن تاکید می کند. از آنجا که محتوای مواد سختی اصلی (یون‌های کلسیم و منیزیم) در آب خام متفاوت است و ظرفیت تصفیه فرآیند نرم‌سازی متفاوت است، ممکن است آب محصول لزوماً استانداردهای آب نرم (سختی کمتر یا مساوی 50 یا 60 میلی‌گرم در لیتر) را رعایت نکند.
بنابراین، به طور دقیق، آب نرم شده لزوماً آب نرم نیست، و آب نرم لزوماً نباید از طریق فرآیند نرم شدن به دست آید (آب نرم طبیعی وجود دارد).
8. آب نمک زدایی: آب نهایی که پس از حذف جامدات معلق، کلوئیدها و آنیون ها و کاتیون ها از آب با استفاده از فرآیندهای مختلف تصفیه آب به دست می آید.
توجه: در استاندارد GB/T 1576-2018 برای کیفیت آب دیگ های صنعتی، آب غیر معدنی عمدتاً به عنوان آب تصفیه شده با اسمز معکوس یا اسمز معکوس به اضافه تبادل یونی تعریف می شود. این تعریف به وضوح با اصطلاح مبهم «آب دیونیزه» متفاوت است و به تعریف یا استاندارد سنتی «آب خالص» نزدیکتر است.
9. آب دیونیزه: به آب خالص پس از حذف کامل یا ناقص ناخالصی ها به صورت یونی اطلاق می شود.
توجه: این یک اصطلاح صنعتی اولیه است، معادل آب غیر معدنی (آیا هنوز آب غیر معدنی در نظر گرفته می شود؟)، به طور کلی به آب خالص اشاره دارد، و در زمینه های خاص حتی به آب فوق خالص صنعتی (مقاومت 15-18 MΩ*cm) اشاره دارد. تعریف مبهم است و عبارات مرتبط دیگر رایج نیستند.
10. آب خالص: اصطلاحی کلی برای آب با ناخالصی کم و نشانگرهای کنترل آن الزامات خاصی را برآورده می کند. به طور کلی به عنوان صرفاً حاوی "H2O" درک نمی شود و هیچ تعریف یا استاندارد دقیقی ندارد. آب خالص رسانایی بسیار ضعیفی دارد و یک الکترولیت بسیار ضعیف است. در کاربردهای صنعتی عمومی، آب تصفیه شده با رسانایی<10 μS/cm (sometimes relaxed to 15/20 μS/cm) after reverse osmosis or ion exchange treatment is often referred to as pure water.
استانداردهای زیر دارای تعاریف و شاخص های واضحی هستند و در دسته بندی گسترده آب خالص قرار می گیرند: آب تصفیه شده آشامیدنی (که معمولاً به عنوان آب تصفیه شده شناخته می شود) 《GB 19298-2014 استاندارد ملی ایمنی غذا برای آب آشامیدنی بسته بندی شده اکسپرس آب تصفیه شده و آب برای تزریق 《Chinese Pharmacopoeia 2025 Edition》; آب آزمایشگاهی تجزیه و تحلیل 《GB/T 6682-2008 مشخصات و روش های آزمایش آب برای آزمایشگاه های تحلیلی بیان می شود. آب درجه الکترونیکی و آب فوق خالص 《GB/T 11466.1-2013 الکترونیکی درجه آب اکسپرس، 《ASTM D5127-13 (2018) اکسپرس و غیره.
11. آب تصفیه شده: آب دارویی که از آب آشامیدنی از طریق تقطیر، تبادل یونی، اسمز معکوس یا سایر روش های مناسب به دست می آید. این باید مقررات مربوطه را رعایت کند (به عنوان مثال، رسانایی: کمتر یا مساوی 4.3 μS/cm، 20 درجه؛ کمتر یا مساوی با 5.1 μS/cm، 25 درجه، و غیره)، مایعی بی رنگ، شفاف و فاقد مواد افزودنی باشد. استاندارد فارماکوپه چینی 2025 است.
12. آب برای تزریق: از طریق تقطیر آب تصفیه شده به دست می آید، یا با فرآیند تصفیه معادل تقطیر تهیه می شود (تغییر قابل توجهی در عبارت؛ آخرین ویرایش فارماکوپه از نظر الزامات فرآیند با استانداردهای بین المللی همگرا می شود)، و مطابق با مقررات مربوطه است. این باید مایعی بی رنگ، شفاف، فاقد مواد افزودنی و مطابق با استاندارد فارماکوپه چینی 2025 باشد.
13. آب با خلوص بالا: آب با خلوص شیمیایی بسیار بالا، به آبی اطلاق می شود که تقریباً تمام مواد رسانا در آن حذف شده است، و مواد کلوئیدی، گازها و مواد آلی غیر تفکیک نشده به سطوح بسیار پایین حذف شده اند. محتوای ناخالصی کمتر از 0.1 میلی گرم در لیتر، رسانایی کمتر از 0.1 μS/cm و pH بین 6.8 و 7.0 است.
توجه: تعریف بالا معقول ترین تعریفی است که من می توانم از آب با خلوص بالا پیدا کنم. با این حال، این تعریف هنوز با تعریف "آب با درجه الکترونیک" در GB/T 11466.1-2013 "آب درجه الکترونیکی" که آن را به عنوان "آب با خلوص بالا مورد استفاده در فرآیندهای الکترونیکی و نیمه هادی" و استانداردهای شاخص مربوط به آن تعریف می کند، در تضاد است. این به اصطلاحات اولیه صنعت تعلق دارد و به طور گسترده به آب درجه الکترونیکی یا آب فوق خالص اشاره دارد. تعریف مبهم است و عبارات مرتبط دیگر رایج نیستند.
14. آب درجه الکترونیک: آب با خلوص بالا مورد استفاده در فرآیندهای الکترونیکی و نیمه هادی، مطابق با استاندارد GB/T 11466.1-2013 "آب درجه الکترونیک".
15. آب فوق خالص (UPW): در حالت ایده آل، آب هیچ ماده ای به جز مولکول های آب ندارد. در کاربردهای عملی، به دلیل عدم وجود تعاریف و استانداردهای دقیق، آب خالص با مقاومت بیشتر یا مساوی 18 MΩ*cm (25 درجه) اغلب به عنوان آب فوق خالص شناخته می شود. مقاومت محدودکننده نظری آن 18.30 MΩ*cm است و مقاومت محدودکننده خاص کاربرد تقریباً 18.25 MΩ*cm است. برای کاربردهای عملی و مشخصات طراحی آب فوق خالص توصیه می شود به استانداردهای خاص هر صنعت مراجعه شود.
استانداردهای زیر دارای تعاریف و شاخص‌های واضحی هستند و در دسته وسیع آب فوق‌خالص قرار می‌گیرند یا نزدیک به آن هستند: آب درجه یک برای آزمایشگاه‌های تحلیلی (GB/T 6682-2008 مشخصات و روش‌های آزمایش برای آب مورد استفاده در آزمایشگاه‌های تحلیلی). آب درجه EW-I برای صنعت الکترونیک (GB/T 11466.1-2013 Electronic Grade Water)؛ ASTM نوع E-1/1.1/1.2/1.3 آب درجه (ASTM D5127-13 (2018)) و غیره.
16. آب آزمایشگاهی تحلیلی: به آبی که در آنالیز شیمیایی و آنالیز ردیابی معدنی استفاده می شود، اطلاق می شود و مطابق با استاندارد GB/T 6682-2008، "مشخصات و روش های آزمایش برای آب آزمایشگاهی تحلیلی" است.
17. آب مقطر: این آب از گرم کردن آب تا جوشیدن و سپس جمع آوری بخار حاصل در ظرف تمیزی به دست می آید. به طور کلی، رسانایی آب مقطر در حدود 10 μS/cm است که با ضریب نفوذ RO قابل مقایسه است. این یک روش اولیه برای تهیه آب خالص است.
18. آب مقطر مضاعف: آبی است که پس از تقطیر اولیه، تقطیر دوم شده است. آبی که تحت دو تقطیر قرار گرفته است، منبع پیروژن آن به طور موثر حذف می شود، و آن را برای کاربردهایی که به خلوص بالا نیاز دارند، مانند آب برای تزریق، مناسب می کند. رسانایی آب مقطر چندگانه می‌تواند به 1.0 میکروS/cm برسد.
19. آب اسمز معکوس (RO): تراوش حاصل از فرآیند اسمز معکوس که به نام آب محصول اسمز معکوس نیز شناخته می شود.
20. آب خام: در سیستم های تصفیه آب مبتنی بر غشاء{1}، این به طور کلی به منبع اولیه آب برای کل سیستم اشاره دارد.
21. آب ورودی: در سیستم های تصفیه آب مبتنی بر غشاء، اغلب به آب تغذیه برای یک فرآیند خاص، مانند آب خوراک اسمز معکوس یا آب تغذیه EDI اشاره دارد.
22. آب محصول: در سیستم های تصفیه آب مبتنی بر غشاء{1}، این به طور کلی به انواع مختلفی از تراوش (آب تراوش شده) اشاره دارد که اغلب با "آب خالص" یا "آب تمیز" اشتباه گرفته می شود-این دقیق نیست.
23. آب غلیظ: در سیستم‌های تصفیه آب مبتنی بر غشاء، به طور کلی به فاضلاب، فاضلاب یا مایع زباله با محتوای نمک بالا و غلظت‌های آلاینده مختلف که پس از فناوری‌های مختلف جداسازی غشایی تولید می‌شوند، اطلاق می‌شود.
نکته: در سیستم های جداسازی غشایی، بر اساس عصاره های مختلف، فرآیندها را می توان به عنوان خالص سازی، تغلیظ، جداسازی و استخراج طبقه بندی کرد. در طی تصفیه، تراوش (مانند تراوش) محصول است. در طول غلظت، احتباس محصول است. در طول جداسازی، هم تراوش و هم احتباس محصول هستند. در طول استخراج، ماده بین برش های نگهدارنده مختلف محصول است. در سیستم‌های تصفیه آب مبتنی بر غشاء، مانند RO، محصول بیشتر تراوش (آب تراوا) است، بنابراین فرآیند جداسازی غشایی آن تصفیه محسوب می‌شود. توصیفات مشابهی را می توان برای فرآیندهای جداسازی غشا مانند MF، UF، NF و EDI استفاده کرد.
