کیفیت فاضلاب
SS: مواد جامد معلق ، به طور کلی در Mg/L اندازه گیری می شود. این به طور کلی به جرم مواد جامد موجود در مواد نگهدارنده پس از فیلتر کردن نمونه آب از طریق کاغذ فیلتر و خشک کردن آن در 105 درجه تا یک وزن ثابت اشاره دارد.
COD: تقاضای اکسیژن شیمیایی ، به طور کلی در Mg/L اندازه گیری می شود. COD با استفاده از یک اکسیدان قوی (دیکرومات پتاسیم از نظر قانونی در کشور من لازم است) اندازه گیری می شود تا مواد آلی را در شرایط اسیدی به CO2 و H2O اکسیده شود. COD به صورت CODCR بیان می شود ، معمولاً COD. مزایای COD: به طور دقیق نشان می دهد محتوای ماده آلی در فاضلاب ، فقط چند ساعت برای اندازه گیری نیاز دارد و از کیفیت آب بی تأثیر است. COD بالاتر نشان دهنده آلودگی شدیدتر آلی در آب است.
BOD: تقاضای اکسیژن بیوشیمیایی ، به طور کلی در Mg/L اندازه گیری می شود. این میزان اکسیژن محلول است که توسط تجزیه میکروبی آلاینده های آلی مصرف می شود.
NH3-N: نیتروژن آمونیاک ، به طور کلی در Mg/L اندازه گیری می شود. نیتروژن آمونیاک به نیتروژن در آب به شکل آمونیاک آزاد (NH₃) و یون های آمونیوم (NH₄⁺) اشاره دارد.
TP: فسفر کل ، به طور کلی در Mg/L اندازه گیری می شود. ترکیبات فسفر در فاضلاب را می توان به فسفر آلی و معدنی تقسیم کرد.
تعداد کولیفرم: تعداد باکتری های کولیفرم در لیتر نمونه آب ، در سلول ها/L اندازه گیری می شود.
تعداد کل باکتریها: تعداد کل باکتری های کولیفرم ، عوامل بیماری زا ، ویروس ها و سایر باکتری ها به عنوان تعداد کل کلنی های باکتریایی در میلی لیتر نمونه آب بیان شده است.
مفاهیم اساسی مشترک
بی هوازی: یک وضعیت محیطی که در آن نه اکسیژن حل نشده و نه نیتروژن نیترات در هنگام تصفیه فاضلاب بیولوژیکی وجود ندارد. اکسیژن حل شده زیر 0.2 میلی گرم در لیتر است.
anoxic: یک وضعیت محیطی که در آن اکسیژن محلول کافی یا غایب است اما نیتروژن نیترات در طول تصفیه فاضلاب بیولوژیکی وجود دارد. اکسیژن محلول تقریباً 0.2-0.5 میلی گرم در لیتر است.
هوازی: یک وضعیت محیطی که در آن اکسیژن محلول یا نیتروژن نیترات محلول در حین تصفیه فاضلاب بیولوژیکی وجود دارد. اکسیژن محلول بالاتر از 2.0 میلی گرم در لیتر است.
هوادهی: فرآیند مجبور کردن فقط اکسیژن از هوا به مایع ، به طور خاص برای به دست آوردن اکسیژن محلول کافی. هوادهی همچنین مانع از غرق شدن مواد جامد معلق و تقویت تماس بین مواد آلی ، میکروارگانیسم ها و اکسیژن محلول در مخزن می شود و از این طریق اکسیژن حل شده کافی برای میکروارگانیسم ها برای اکسیداسیون و تجزیه مواد آلی در فاضلاب اطمینان می دهد.
لجن فعال: یک لجن - مانند ماده فلوکسی که توسط ارگانیسم های مختلف مانند باکتری ها ، قارچ ها ، تک یاخته ها و متازوها و مواد معدنی مانند هیدروکسیدهای فلزی تشکیل شده است. این ویژگی جذب ، لخته سازی ، زیست اکسیداسیون و خصوصیات بیوسنتز عالی را نشان می دهد.
فرآیند لجن فعال: یک روش تصفیه فاضلاب که از انعقاد ، جذب ، اکسیداسیون ، تجزیه و بارش لجن فعال شده در فاضلاب برای از بین بردن آلاینده های آلی استفاده می کند.
فرآیند بیوفیلم: یک روش تصفیه فاضلاب که فاضلاب را در معرض بیوفیلم رشد یافته در یک سطح پشتیبانی ثابت قرار می دهد ، با استفاده از بیوفیلم برای تخریب یا تبدیل آلاینده های آلی در فاضلاب.
شناور: شناور شامل معرفی یا تولید تعداد زیادی حباب ریز در آب است و باعث می شود آنها به ذرات معلق متصل شوند و در نتیجه چگالی پایین تر از آب ایجاد می شود. شناوری ذرات را مجبور به شناور شدن به سطح می کند ، در نتیجه به جداسازی مایع جامد- دست می یابد. روش های تولید میکروببل ها شامل هوادهی و هوای حل شده است.
انعقاد: هدف از انعقاد ، اضافه کردن عوامل (انعقادی یا فلوکالانت ها) به آب است تا باعث شود -} به - ذرات کلوئیدی رسوب برای جمع شدن و رشد به اندازه ای که می توانند به طور طبیعی بتوانند حل و فصل کنند. این فرآیند رسوب انعطاف پذیر {3- نامیده می شود.
تصفیه: در تصفیه آب ، تصفیه به طور کلی به فرآیند روشن شدن آب با به دام انداختن ماده معلق با یک لایه پرکننده گرانول ، مانند شن کوارتز اشاره دارد. تصفیه در درجه اول ماده معلق یا کلوئیدی را از آب خارج می کند ، به خصوص به طور موثری ذرات و باکتری ها را که با تکنیک های رسوب قابل حذف نیستند ، از بین می برد. همچنین در از بین بردن COD و BOD دارای درجه خاصی از اثربخشی است.
رسوب: فرآیند از بین بردن ماده معلق از آب با استفاده از تفاوت چگالی بین ماده معلق و آب و تسویه گرانش.
مواد شیمیایی معمولاً استفاده می شود
PAC: کلرید پلی آلومینیوم
سودا سوز آور: Naoh
آهک آهسته: CA (اوه) 2
آهک سریع: CAO
پام: پلی آکریل آمید
خاکستر سودا: NA2CO3
روشهای تصفیه فاضلاب
1. فرآیند لجن فعال
1. فرآیند لجن فعال شده سنتی (به طور کلی به فرایند فاضلاب هوازی اشاره دارد).
2 فرآیند A/O
A/O مخفف Anoxic/Oxic است. مزایای آن نه تنها آلاینده های آلی تخریب کننده بلکه از بین بردن نیتروژن و فسفر است. این فناوری از فناوری هیدرولیز بی هوازی به عنوان یک پیش درمانی برای لجن فعال شده استفاده می کند و فرآیند A/O را به یک فرآیند لجن فعال شده فعال تبدیل می کند.
اصل اساسی: فرآیند A/O یک بخش anoxic و یک بخش هوازی را در سری متصل می کند. اکسیژن محلول (DO) در بخش A بیش از 0.2 میلی گرم در لیتر نیست ، در حالی که DO در بخش O 2 26 {26} 4 میلی گرم در لیتر است. در منطقه anoxic ، باکتری های هتروتروفیک هیدرولیز آلاینده های معلق مانند نشاسته ، فیبر و کربوهیدرات ها و همچنین مواد آلی محلول را به اسیدهای آلی تبدیل کرده و مولکول های بزرگ آلی را به موارد کوچک تبدیل می کنند و مواد آلی نامحلول را به موارد محلول تبدیل می کنند. هنگامی که این محصولات هیدرولیز اکسیژن برای تصفیه هوازی وارد مخزن هوازی می شوند ، تجزیه و تحلیل پذیری فاضلاب را بهبود می بخشد و راندمان اکسیژن را افزایش می دهد. در منطقه anoxic ، باکتری های هتروتروفیک آلاینده هایی مانند پروتئین و چربی ها (N در زنجیره های آلی یا گروه های آمینه در اسیدهای آمینه) را آمون می کنند و آمونیاک را آزاد می کنند (NH3 ، NH4+). تحت تأمین اکسیژن کافی ، باکتری های اتوتروفیک NITRIFY و اکسیده NH3-N (NH4+) تا NO3- ، که از طریق کنترل ریفلاکس به مخزن A بازگردانده می شود. در شرایط غیر سمی ، دنیتر شدن توسط باکتریهای هتروتروفیک NO3- به نیتروژن مولکولی (N2) ، تکمیل چرخه زیست محیطی C ، N و O و دستیابی به تصفیه فاضلاب بی ضرر را کاهش می دهد. معایب اصلی فرآیند: مخزن اکسیژن در ابتدا قرار می گیرد و اجازه می دهد تا کربن آلی در فاضلاب توسط باکتری های دنیراسیون استفاده شود و بار آلی را در مخزن هوازی بعدی کاهش دهد. قلیایی ناشی از واکنش دنیتریویکاسیون می تواند نیاز قلیایی برای نیتریفیکاسیون در مخزن هوازی را جبران کند. وجود مخزن هوازی پس از مخزن anoxic ، آلاینده های آلی باقیمانده از انسداد را از بین می برد و کیفیت پساب را بهبود می بخشد. میزان حذف BOD5 زیاد است و به بیش از 90-95 ٪ می رسد ، اما حذف نیتروژن و فسفر تا حدودی کمتر مؤثر است ، با راندمان حذف نیتروژن 70-80 ٪ و حذف فسفر تنها 20-30 ٪. با وجود این ، فرایند A/O به دلیل سادگی و مزایای آن ، یک فرایند گسترده اتخاذ شده است. مخازن بی پروا و هوازی نیز می توانند با یک بافل از هم جدا شوند و هزینه های ساخت و ساز را کاهش دهند. بنابراین این پیکربندی برای مقاوم سازی مخازن هوادهی جریان پلاگین موجود مناسب است.
عوامل تأثیرگذار: فرآیند A/O برای جلوگیری از لجن و از بین رفتن لجن نیاز به عملکرد کنترل شده دارد. میزان تخریب ماده آلی آن زیاد است (90-95 ٪) ، اما نقطه ضعف آن ازت و حذف فسفر ضعیف است. اگر غلظت فسفر در فاضلاب خام کمتر از 3 میلی گرم در لیتر باشد ، فرآیند A/O مناسب است. برای بهبود راندمان دنیتراسیون ، فرآیند A/O در درجه اول عوامل مختلفی را کنترل می کند:
1) MLSS به طور کلی باید بالاتر از 3000 میلی گرم در لیتر باشد. در زیر این مقدار ، راندمان دنیتراسیون سیستم A/O به طور قابل توجهی کاهش می یابد.
2) نسبت بارگیری TKN/MLSS (TKN ، KJeldahl نیتروژن ، به مجموع نیتروژن آمونیاک و نیتروژن آلی در آب اشاره دارد): در طول نیتریفیکاسیون ، این نسبت بارگذاری باید زیر 0.05 GTKN/(GMLSS · D) باشد.
3) نسبت بارگذاری BOD5/MLSS: در طول نیتریفیکاسیون ، عامل اصلی مؤثر بر نیتریفیکاسیون حضور و فعالیت باکتری های نیتریفیکاسیون است. حداقل نرخ رشد خاص باکتریهای نیتروژن آور اتوتروفیک 0.21/d است ، در حالی که حداقل رشد خاص باکتریهای هوازی هتروتروفیک 1.2 در روز است. اولی نرخ رشد خاص بسیار پایین تر از دومی است. برای زنده ماندن و تسلط باکتری های نیتریک ، سن لجن باید بیشتر از 4.76 روز باشد. با این حال ، برای باکتری های هوازی هتروتروفیک ، سن لجن تنها 0.8 روز است. در فرآیندهای لجن فعال شده سنتی ، از آنجا که سن لجن فقط 2 تا 4 روز است ، باکتری های نیتریفیکاسیون نمی توانند زنده بمانند و مسلط شوند و بنابراین نمی توانند نیتریفیکاسیون را انجام دهند.
برای ترویج رشد باکتری های نیتریک کننده ، لازم است غلظت MLSS یا حجم مخزن هوادهی را برای کاهش بار آلی افزایش داده و از این طریق سن لجن را افزایش دهید. میزان بارگذاری لجن (BOD5/mlss) باید کمتر از 0.18 kgbod5/kgmlss · d باشد.
4) سن لجن (TS): برای حفظ تعداد کافی از باکتری های نیتریک کننده در مخزن نیتریفیکاسیون برای اطمینان از نیتریفیکاسیون صاف ، سن لجن باید سه برابر زمان تولید باکتری های نیتریفیکر باشد. میانگین زمان تولید باکتری های نیتریفیکاسیون تقریباً 3.3 روز (در 20 درجه) است.
اگر دمای آب زمستان 10 درجه باشد و زمان تولید باکتری های نیتریک 10 روز باشد ، سن لجن طراحی شده باید 30 روز باشد.
5) غلظت کل نیتروژن در فاضلاب تأثیرگذار: TN باید کمتر از 30 میلی گرم در لیتر باشد. غلظت NH3-N بیش از حد بالا باعث رشد باکتری های نیتریفیکاسیون و کاهش میزان دنیتراسیون به زیر 50 ٪ می شود.
6) نسبت چرخش مشروبات الکلی مخلوط: مقدار R مستقیماً بر راندمان دنیتراسیون تأثیر می گذارد. افزایش R باعث افزایش نرخ انسداد می شود ، اما افزایش R باعث افزایش مصرف برق و هزینه های عملیاتی می شود.
7) مخزن Anoxic BOD5/NOX- n نسبت: H> 4 برای اطمینان از نسبت کافی کربن/نیتروژن. در غیر این صورت ، نرخ انسداد به سرعت کاهش می یابد. با این حال ، مقدار BOD5 که وارد مخزن نیتریفیکاسیون می شود باید زیر 80 میلی گرم در لیتر کنترل شود. اگر غلظت BOD5 خیلی زیاد باشد ، باکتری های هتروتروفیک به سرعت ضرب می شوند و رشد باکتری های اتوتروفیک را مهار می کنند و واکنش نیتریفیکاسیون را رکود می کنند.
8) مخزن نیتریفیکاسیون اکسیژن حل شده: DO> 2 میلی گرم در لیتر. به طور کلی ، برای تأمین اکسیژن کافی ، برای پاسخگویی به تقاضای اکسیژن برای نیتریفیکاسیون ، باید 2-4 میلی گرم در لیتر حفظ شود. محاسبات نشان می دهد که 4.57 گرم اکسیژن برای اکسیداسیون 1 گرم NH4+.
9) زمان احتباس هیدرولیک: زمان احتباس هیدرولیک واکنش نیتریفیکاسیون باید> 6 ساعت باشد. در حالی که زمان احتباس هیدرولیک واکنش دنییتراسیون باید 2 ساعت باشد ، با نسبت 3: 1. در غیر این صورت ، راندمان دنیتراسیون به سرعت کاهش می یابد.
10) PH: فرآیند نیتریفیکاسیون HNO₃ تولید می کند که pH محلول مختلط را پایین می آورد. باکتری های نیتریفیکاسیون نسبت به pH بسیار حساس هستند و pH بهینه برای نیتراسیون 8.0 {6} 8.4. برای حفظ pH مناسب ، باید اقدامات مناسب انجام شود. محاسبات نشان می دهد که تقریباً 7.1 گرم قلیایی (محاسبه شده به عنوان CACO₃) برای نیتراسیون 1 گرم نیتروژن آمونیاک (NH₃ {9} n) لازم است. قلیایی تولید شده توسط دنییتیکاسیون (3.75 گرم قلیایی/گرم NO₃-N) تقریباً نیمی از قلیایی مصرف شده توسط نیتریفیکاسیون را جبران می کند. pH بهینه برای انسداد 6.5-7.5 است. دمای بالاتر از 8 و زیر 7 نامطلوب است.
11) دما: نیتریفیکاسیون در 20-30 درجه رخ می دهد. دمای زیر 5 درجه تقریباً متوقف می شود. و دنیتراسیون در 20-40 درجه رخ می دهد. میزان دنیتراسیون به سرعت زیر 15 درجه کاهش می یابد.
بنابراین ، در زمستان ، اقداماتی مانند افزایش سن لجن نیتریفیکاسیون (TS) ، کاهش میزان بارگذاری و افزایش زمان احتباس هیدرولیک (HRT) باید برای حفظ میزان دنیتراسیون انجام شود.
3. فرآیند A2/O
فرآیند A2O ، همچنین به عنوان فرآیند AAO شناخته می شود (AnaoBic- anoxic - Oxic) ، یک فرآیند تصفیه فاضلاب ثانویه است. این می تواند برای تصفیه فاضلاب ثانویه یا سوم و همچنین برای استفاده مجدد از آب مورد استفاده مجدد استفاده شود و در از بین بردن نیتروژن و فسفر مؤثر است. این فرایند در دهه 1970 توسط کارشناسان آمریکایی بر اساس فرآیند انسداد AO توسعه یافته است.
توابع هر واحد راکتور
1. راکتور بی هوازی: فاضلاب خام و فسفر- حاوی لجن برگشتی از مخزن رسوب همزمان وارد شوید. این راکتور در درجه اول فسفر را آزاد می کند در حالی که همزمان برخی از مواد آلی را آمون می کند.
2. راکتور anoxic: عملکرد اصلی آن از بین بردن نیتروژن است. نیتروژن نیترات توسط راکتور هوازی از طریق یک فرآیند چرخش داخلی تأمین می شود. حجم مشروبات الکلی مخلوط در گردش نسبتاً بزرگ است ، به طور معمول 2Q (q سرعت جریان فاضلاب خام است).
3. راکتور هوازی: مخزن هوادهی یک واحد واکنش چند منظوره است که برداشتن BOD ، نیتریفیکاسیون و جذب فسفر را انجام می دهد. نرخ جریان مشروبات الکلی مخلوط 2Q از این راکتور به راکتور anoxic {3} مخزن رسوبات: این مخزن لجن را از آب جدا می کند. بخشی از لجن به راکتور بی هوازی بازگردانده می شود و مایع رویی به عنوان آب تصفیه شده تخلیه می شود.
خصوصیات فرآیند
1. این فرآیند ساده ترین فرآیند حذف نیتروژن و فسفر همزمان است ، با مدت زمان احتباس هیدرولیک کل (HRT) پایین تر از سایر فرآیندها.
2. تحت شرایط بی هوازی (anoxic) و هوازی متناوب ، باکتری های رشته ای نمی توانند به طور قابل توجهی تکثیر شوند ، و باعث می شود که لجن بیشتر احتمال بیشتری داشته باشد. SVI (شاخص حجم نظرسنجی) به طور کلی کمتر از 100 است.
3 لجن حاوی فسفر بالایی است و در نتیجه راندمان کود بالایی ایجاد می شود.
4 در حین کار هیچ سموم دفع آفات لازم نیست. این دو مرحله فقط نیاز به آشفتگی ملایم دارند و از افزایش اکسیژن محلول اطمینان حاصل نمی کنند و در نتیجه هزینه های عملیاتی کم دارند.
مسائل حل نشده:
1. راندمان حذف فسفر برای بهبود کار دشوار است. رشد لجن حد مشخصی دارد و افزایش آن دشوار است ، به خصوص وقتی که نسبت P/BOD زیاد باشد.
2. بازده حذف نیتروژن نیز برای بهبود آن دشوار است. حجم چرخش داخلی به طور کلی محدود به 2Q است و نباید خیلی زیاد باشد.
3. آب تصفیه شده وارد مخزن رسوب باید غلظت اکسیژن معاد را حفظ کند تا زمان احتباس را کاهش داده و از شرایط بی هوازی و آزاد شدن فسفر از لجن جلوگیری کند. با این حال ، غلظت اکسیژن محلول نباید خیلی زیاد باشد تا از تداخل مشروبات الکلی در گردش با راکتور اکسیژن جلوگیری شود.
4. SBR
فرآیند لجن فعال شده متناوب یک فناوری تصفیه فاضلاب لجن فعال است که با هوادهی متناوب به موقع عمل می کند.
مزایا
1. فرآیند جریان پلاگین ایده آل ، نیروی محرکه واکنش بیوشیمیایی را افزایش داده و باعث افزایش کارایی می شود. شرایط بی هوازی و هوازی در متناوب مخزن ، و در نتیجه نتایج تصفیه عالی.
2. عملیات پایدار: فاضلاب در حالت استاتیک ایده آل مستقر می شود و به حداقل زمان نیاز دارد ، به کارآیی بالا و کیفیت پساب عالی می رسد.
3. مقاوم در برابر بارهای شوک: آب تصفیه شده در داخل مخزن رقیق می کند و فاضلاب را بافر می کند ، به طور موثری در برابر تأثیر حجم آب و آلاینده های آلی مقاومت می کند.
4. هر مرحله فرآیند را می توان بر اساس کیفیت و حجم آب تنظیم کرد و عملکرد انعطاف پذیر را فراهم کرد.
5. این فرایند به تجهیزات حداقل نیاز دارد و در ساخت و ساز ساده است و کار و نگهداری آن را آسان می کند.
6. شیب غلظت DO و BOD5 در راکتور وجود دارد ، و به طور موثری کنترل فله لجن فعال شده را کنترل می کند.
7. سیستم SBR به خودی خود برای ساخت و سازهای مدولار نیز مناسب است ، تسهیل گسترش و نوسازی گیاهان تصفیه فاضلاب . 8. ret ازت و حذف فسفر: کنترل مناسب حالت عملیاتی امکان پذیر است که شرایط هوازی ، اکسیژن و بی هوازی متناوب باشد و نتیجه آن در نیتروژن عالی و فسفر نتایج حاصل شود.
9. جریان فرآیند ساده است و هزینه آن کم است. تجهیزات اصلی شامل یک راکتور دسته ای توالی واحد ، بدون مخزن رسوب ثانویه یا سیستم بازگشت لجن است. تساوی و مخازن رسوب اولیه نیز می توانند حذف شوند و در نتیجه یک طرح جمع و جور و کاهش فضای کف ایجاد می شود.
مضرات:
1. الزامات کنترل اتوماسیون بالا.
2. زمان زهکشی کوتاه (در طول زهکشی متناوب) ، و نیاز به ایجاد مزاحمت در لایه لجن مستقر در هنگام زهکشی ، نیاز به تجهیزات تخصصی زهکشی (دکوراسیون) دارد ، که تقاضای زیادی را بر روی دکوراسیون قرار می دهد.
3. پست بزرگ - الزامات تجهیزات درمانی: به عنوان مثال ، تجهیزات ضد عفونی باید بزرگ باشد ، حجم مخزن تماس نیز باید بزرگ باشد و امکانات زهکشی مانند لوله های زهکشی نیز باید بزرگ باشد.
4. عمق دفع به طور کلی 1-2 متر است و این از دست دادن سر هدر می رود و کل سر را افزایش می دهد.
5. عدم وجود مخزن رسوب اولیه به راحتی باعث ایجاد زوزه می شود ، مشکلی که هنوز به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است. فرآیند
با توجه به ویژگی های فنی فوق الذکر ، سیستم SBR دامنه کاربرد فرآیند لجن فعال شده را گسترش داده است.
بر اساس شرایط فنی فعلی ، سیستم SBR برای شرایط زیر مناسب تر است:
1) فاضلاب خانگی در شهرهای کوچک و متوسط {1}} و فاضلاب صنعتی از کارخانه ها و معادن ، به ویژه در مناطقی که دارای تخلیه متناوب و نوسانات جریان زیاد هستند.
2) مکانهایی که به کیفیت پساب بالایی مانند مناطق توریستی منظره ، دریاچه ها و بندرها نیاز دارند ، نه تنها از بین بردن مواد آلی بلکه فسفر و حذف نیتروژن نیز برای جلوگیری از استفاده از رودخانه ها و دریاچه ها نیاز دارند.
3) مکان هایی با منابع آب محدود. سیستم SBR می تواند پس از درمان بیولوژیکی ، درمان فیزیکی و شیمیایی را انجام دهد و نیاز به امکانات اضافی را از بین ببرد و بازیافت آب را تسهیل کند.
4) مکان هایی با زمین محدود.
5) مقاوم در برابر کارخانه های تصفیه فاضلاب جریان مداوم موجود.
6) ایده آل برای درمان حجم های کوچک فاضلاب صنعتی متناوب تخلیه شده و برای تصفیه آلودگی منبع نقطه پراکنده مناسب است.
5. فرآیند کاس
فرآیند لجن فعال در گردش ، راکتور SBR را به دو بخش در طول آن تقسیم می کند: قسمت جلوی منطقه انتخاب بیولوژیکی است ، همچنین به عنوان منطقه واکنش قبل از {0} شناخته می شود و بخش عقب منطقه اصلی واکنش است. یک دکوراسیون بلند در قسمت عقب منطقه اصلی واکنش نصب شده است و باعث می شود عملکرد چرخه ای با جریان آب مداوم و زهکشی متناوب ، ادغام هوادهی ، رسوب و زهکشی امکان پذیر شود.
6. خندق اکسیداسیون
برجسته توسط: مشروبات الکلی مخلوط به طور مداوم در درون خندق گردش می کند و مناطق بی هوازی ، اکسیژن و هوازی ایجاد می کند.
2. روش بیوفیلم
1. با روش بیولوژیکی تماس بگیرید
روش بیولوژیکی تماس یک روش تصفیه فاضلاب بیوشیمیایی جدید است که ویژگی های روش لجن فعال و روش بیوفیلم را ترکیب می کند. تجهیزات اصلی در این روش فیلتر اکسیداسیون تماس بیولوژیکی است. پرکننده هایی مانند کک ، شن و لانه زنبوری پلاستیکی در یک مخزن هوادهی هوایی پر شده و در آب غوطه ور می شوند. از دمنده برای هوادهی و اکسیژن پرکننده ها در پایین استفاده می شود.
2. بیوراکتور غشایی
این یک فناوری جدید تصفیه آب است که یک واحد جداسازی غشایی را با یک واحد تصفیه بیولوژیکی ترکیب می کند.
3. بی هوازی
درمان بیولوژیکی بی هوازی از ویژگی های متابولیک میکروارگانیسم های بی هوازی استفاده می کند. بدون نیاز به انرژی خارجی ، درمان بیولوژیکی بی هوازی از مواد آلی کاهش یافته به عنوان پذیرندگان هیدروژن استفاده می کند و به طور همزمان انرژی- گاز متان غنی تولید می کند.
1 مخزن سپتیک
2. UASB
3 راکتور گردش داخلی IC
4. درمان پیشرفته
بر اساس درمان اولیه و ثانویه ، این روش بیشتر مواد آلی ، فسفر ، فسفر ، نیتروژن و سایر مواد مغذی را درمان می کند. این در درجه اول شامل تصفیه و ضد عفونی است.
1. فیلتر کربن فعال شده
2. ژنراتور دی اکسید کلر
