هدف از یک مخزن بی هوازی در تصفیه فاضلاب چیست؟

مخزن بی هوازی مخزنی است که در آن اکسیژن کم می شود و به باکتری های «گرسنه» اجازه کار می دهد. این اولین گام مهم در تصفیه فاضلاب است.

این مولکول‌های بزرگ-و-تجزیه-مولکول‌های بزرگ را تجزیه می‌کند، نرم می‌کند و ساده می‌کند و پردازش آنها را برای مخازن بعدی آسان‌تر می‌کند.

بی هوازی=بدون اکسیژن. باکتری های اینجا اکسیژن را دوست ندارند. در حضور اکسیژن، آنها از کار می افتند یا حتی می میرند. بنابراین، مخزن آب بندی شده، بدون هوادهی- و بدون پاشش است.

1. شکستن: قطعات بزرگ فاضلاب به مولکول های کوچکتر (مانند قندها و اسیدهای آمینه) تجزیه می شوند.

2. هضم: تجزیه بیشتر اسیدهای آلی تولید می کند (مشابه تخمیر غذا).

3. تولید گاز: نوع دیگری از باکتری ها اسیدها را مصرف می کنند و متان (بیوگاز) و دی اکسید کربن آزاد می کنند. متان یک گاز قابل اشتعال است و می تواند برای تولید برق بویلر بازیافت شود.

1. کاهش COD و غلظت آلودگی: مصرف مستقیم مقادیر زیادی از مواد آلی به طور قابل توجهی کیفیت فاضلاب را بهبود می بخشد.

2. ساده کردن مشکل-در-تصفیه فاضلاب: بسیاری از آلاینده‌ها با باکتری‌های هوازی ناسازگار هستند. پیش-درمان در مخزن بی هوازی، درمان بعدی را بسیار آسان‌تر می‌کند.

3. تولید بیوگاز، تبدیل زباله به گنج: فاضلاب در حالی که همزمان بیوگاز تولید می‌کند، تصفیه می‌شود و به طور موثر انرژی تولید می‌کند و در عین حال آلودگی زدایی می‌کند.

1. مخزن بی هوازی: بدون اکسیژن، رشد آهسته باکتری ها، تجزیه کامل، تولید بیوگاز، که در درجه اول مسئول "حذف زباله های بزرگ" است.

2. تانک هوازی: تولید اکسیژن، رشد سریع باکتری ها را افزایش می دهد، که در درجه اول مسئول "مصرف زباله، بو زدایی و دستیابی به استانداردها" است.

مخزن بی هوازی=پردازش درشت، خرد کردن استخوان های بزرگ به قطعات کوچکتر.

تانک هوازی=پردازش خوب، قطعات کوچکتر را کاملاً مصرف می کند.

بدون مخزن بی هوازی:

مخازن بعدی بیش از حد بارگیری می شوند که منجر به تصفیه ناقص، مصرف برق بالا، هزینه های بالا و تمایل به خروج پساب از استانداردها و بدبو شدن-می شود. با یک مخزن بی هوازی، کل سیستم انرژی- کارآمدتر، پایدارتر، و احتمال بیشتری برای رسیدن به تخلیه مطابقت دارد.

اینکه آیا یک مخزن بی هوازی مورد نیاز است به کیفیت آب خاص بستگی دارد.