پدیده 1:وضعیت ذرات در انتهای راکتور لخته سازی خوب است و کدورت آب کم است، اما ذرات لخته در مخزن رسوب کوچک هستند و پساب لخته را حمل می کند. علل و راه حل ها به شرح زیر است:
1) مقدار زیادی لجن در انتهای مخزن لخته سازی جمع می شود و برخی از سوراخ های ورودی دیواره سوراخ شده را مسدود می کند و باعث سرعت جریان بیش از حد در سوراخ ها می شود. لخته ها را بشکنید تا کوچکتر و راحت تر ته نشین شوند. مخزن را متوقف کرده و لجن را بر این اساس تمیز کنید.
2) لجن در مخزن رسوب انباشته می شود و حجم موثر مخزن را کاهش می دهد و باعث سرعت جریان بیش از حد در مخزن ته نشینی می شود. مخزن نیز باید متوقف شود و لجن در این مورد تمیز شود.
پدیده 2:شرایط لخته در انتهای راکتور لخته سازی خوب است و کدورت آب کم است، اما پساب مخزن رسوب، لخته را حمل می کند. علل و راه حل ها به شرح زیر است:
1) مخزن ته نشینی بیش از حد بارگذاری شده است. در این حالت تعداد مخازن ته نشینی در حال کار را افزایش دهید تا بار سطحی هیدرولیک مخزن ته نشینی کاهش یابد.
2) مدار کوتاه- در مخزن رسوب وجود دارد. اگر اتصال کوتاه- ناشی از صفحات سرریز ناهموار باشد، صفحات سرریز باید تراز شوند. اگر جریان چگالی ناشی از تغییرات دما باشد، اقدامات یکسوسازی موثر باید در ورودی مخزن ته نشینی انجام شود.
پدیده 3:ذرات لخته در انتهای مخزن لخته سازی کوچک، آب کدر است و کدورت پساب مخزن رسوب افزایش می یابد. علل و راه حل ها به شرح زیر است:
1) دوز ناکافی منعقد کننده. دوز ناکافی از انعقاد ذرات کلوئیدی در فاضلاب به لخته های بزرگتر جلوگیری می کند. دوز باید افزایش یابد.
2) قلیاییت نفوذی ناکافی. قلیائیت ناکافی ورودی باعث هیدرولیز منعقد کننده می شود که منجر به کاهش pH و اختلال در انعقاد می شود. آهک باید اضافه شود تا قلیاییت دوباره پر شود.
3) کاهش دمای آب هنگام استفاده از سولفات آلومینیوم به عنوان منعقد کننده، کاهش دمای فاضلاب باعث کاهش اثر انعقاد می شود. می توان به جای آن از کلرید آهن یا منعقد کننده های پلیمری معدنی استفاده کرد و یا می توان مواد کمکی منعقد کننده را اضافه کرد.
4) قدرت انعقاد ناکافی. هنگام استفاده از اختلاط خط لوله یا میکسرهای ساکن، کاهش سرعت و سرعت جریان می تواند منجر به مقاومت ناکافی اختلاط شود. شرایط مشابهی برای انواع دیگر روشهای اختلاط غیرمکانیکی- وجود دارد. در این موارد، برنامه ریزی عملیاتی مناسب باید تقویت شود تا سرعت جریان کافی در منطقه اختلاط حفظ شود.
5) تغییرات در شرایط لخته سازی. تجمع زیاد لجن در مخزن لخته سازی سرعت جریان را افزایش می دهد و زمان واکنش را کوتاه می کند و منجر به کاهش راندمان انعقاد می شود. زمانبندی عملیاتی نیز باید تقویت شود تا شرایط طبیعی واکنش لختهسازی تضمین شود.
پدیده چهار:لخته های بزرگ و شل در انتهای مخزن لخته سازی و پساب به طور غیرعادی از مخزن ته نشینی پاک می شود، اما حامل مقدار زیادی لخته است. علل و راه حل ها به شرح زیر است:
دوز بیش از حد مواد منعقد کننده دوز بیش از حد باعث ایجاد ذرات لخته غیرطبیعی بزرگ می شود که متراکم نیستند و به راحتی ته نشین نمی شوند. دوز باید کاهش یابد.