کدورت: به مواد معلق مانند گل ، گرد و غبار ، مواد ارگانیک ریز ، پلانکتون و مواد کلوئیدی موجود در آب اشاره دارد که باعث می شود کیفیت آب کبوتر شود و درجه خاصی از کدورت را نشان دهد. معمولاً این مواد معلق و مواد کلوئیدی نیز باکتری ها و ویروس ها را انگل می کنند.
کدورت به طور کلی با شدت نور عبور از نمونه آب اندازه گیری می شود و واحد آن به طور کلی در NTU بیان می شود. به عنوان مثال ، کدورت آب آشامیدنی به طور کلی مورد نیاز است که از 1NTU تجاوز نکند.
TSS (کل مواد جامد معلق): به ماده جامد که پس از عبور نمونه آب از یک غشای فیلتر با اندازه منافذ {0}}} 45μm حفظ می شود ، روی غشای فیلتر حفظ می شود و به وزن ثابت در 103 درجه 105 درجه خشک می شود. کل مواد جامد معلق یکی از شاخص های مهم برای اندازه گیری میزان آلودگی آب است. واحد اندازه گیری منیزیم در لیتر است. این پارامتر به طور کلی دقیق تر از کدورت است (کدورت معمولاً نمی تواند ذرات بسیار ریز را تشخیص دهد).
SDI (شاخص چگالی سیلت): یکی از پارامترهای مهم شاخص کیفیت آب سیستم تصفیه آب اسمز معکوس است. مقدار SDI نشان دهنده محتوای ذرات ، کلوئیدها و سایر مواد موجود در آب است که می تواند تجهیزات مختلف تصفیه آب را مسدود کند. این پارامتر معمولاً برای قضاوت در مورد احتمال ذرات و کلوئیدها در آب مسدود کردن تجهیزات مختلف تصفیه آب استفاده می شود.
تعیین SDI این است که به طور مداوم فشار خاصی (3 {4}} psi ، معادل 2.1 کیلوگرم در سانتی متر) از آب اندازه گیری شده به یک غشای فیلتر میکروپور با قطر 47 میلی متر و اندازه منافذ 0.45 میکرومتر ، زمان فوری (ثانیه) مورد نیاز برای فیلتر 500ml از 500ml از آب و زمان را ثبت کنید. تصفیه به مدت 15 دقیقه (t) ، و مقدار SDI را بر اساس فرمول محاسبه کنید:
T در فرمول به طور کلی 15 دقیقه است ، یعنی SDI15 اندازه گیری می شود.
هنگامی که محتوای آلاینده های موجود در آب زیاد است ، حجم آب تصفیه شده می تواند 100 میلی لیتر ، 200 میلی لیتر یا 300 میلی لیتر و غیره باشد و زمان فاصله نیز می تواند 10 دقیقه یا 5 دقیقه و غیره باشد و در فرمول محاسبه نیز بر این اساس به 10 یا 5 تنظیم می شود.
TOC (کل کربن آلی): این پارامتر بیشتر برای تعیین محتوای آلی در آب استفاده می شود. این ماده به مقدار کل کربن موجود در ماده آلی محلول و معلق در آب ، از جمله ماده آلی طبیعی (NOM) و ماده آلی مصنوعی اشاره دارد و اغلب به عنوان "TOC" بیان می شود.
کربن آلی کل به طور کلی برای ارزیابی احتمال و روند رسوب آلی و رسوب بیولوژیکی غشای در تأثیرگذار اولترافیلتراسیون استفاده می شود. واحد TOC Mg/L است. هنگامی که TOC از غشای Ultrafiltration تأثیرگذار از 2mg/l بیشتر است ، به این معنی است که احتمال رسوب بیولوژیکی بر روی سطح غشای اولترافیلتراسیون بسیار زیاد است.
DOC (کربن آلی حل شده): بخشی از کل کربن آلی (TOC) که می تواند در آب حل شود ، به طور کلی به کربن آلی اشاره دارد که می تواند از طریق غشای فیلتر با اندازه منافذ {0}} 45 میکرون عبور کند و در طی فرآیند تجزیه و تحلیل تبخیر نشده و از دست می رود. به جز فاضلاب ، نسبت کربن آلی محلول (DOC) در بیشتر بدن های طبیعی آب به کل کربن آلی (TOC) در مورد {2}} ٪ است.
COD (تقاضای اکسیژن شیمیایی): به میزان کاهش مواد در نمونه آب اشاره دارد که می تواند توسط اکسیدان های قوی اکسیده شود ، یعنی معادل اکسیژن موادی که می توانند توسط اکسیدان های قوی اکسیده شوند. اگرچه برخی از یون های معدنی مانند یون های آهن دو ظرفیتی ممکن است در نمونه های آب اکسیده شوند ، برای بیشتر آب های طبیعی و آب صنعتی ، مواد اکسیده شده مواد آلی هستند. این یک پارامتر مهم آلودگی آلی است که می تواند به سرعت اندازه گیری شود.
BOD (تقاضای اکسیژن بیولوژیکی): تقاضای اکسیژن بیوشیمیایی یا مصرف اکسیژن بیوشیمیایی (به طور کلی به تقاضای اکسیژن بیوشیمیایی پنج روزه اشاره دارد) ، یک شاخص جامع از محتوای آلاینده های تقاضای اکسیژن مانند ماده آلی در آب است.
این نشان می دهد مقدار کل اکسیژن محلول مصرف شده در آب هنگامی که ماده آلی در آب اکسیده می شود و با عمل بیوشیمیایی میکروارگانیسم ها برای ساختن آن معدنی یا گازی تجزیه می شود و واحد آن در PPM یا MG/L بیان می شود.
به منظور مقایسه مقادیر آزمون ، یک دوره زمانی یکپارچه به طور کلی مشخص می شود. در این دوره از زمان ، میکروارگانیسم ها با نمونه های آب در دمای معینی کشت داده می شوند و مصرف اکسیژن محلول در آب اندازه گیری می شود.
به طور کلی ، پنج روز استفاده می شود ، که تقاضای اکسیژن بیوشیمیایی پنج روزه نامیده می شود ، به عنوان BOD5 ثبت می شود. هرچه مقدار BOD بزرگتر باشد ، ماده ارگانیک تر در آب موجود است و آلودگی جدی تر است.
جذب UV254: مقدار UV254 به جذب برخی از مواد آلی در آب زیر 254 نانومتری نور ماوراء بنفش طول موج اشاره دارد ، که نشان دهنده میزان ماده ارگانیک ماکرومولکولی طبیعی موجود در آب ، و همچنین ترکیبات معطر حاوی پیوندهای مضاعف کربن-کارابرن و پیوندهای مضاعف کربن اکسیژن است. واحد CM {5}} است که می تواند به عنوان یک پارامتر جایگزین برای TOC استفاده شود. اگر جذب UV254 از تأثیرگذار اولترافیلتراسیون بالاتر از {7}}. 5cm -1 باشد ، نشان می دهد که غشای ultrafiltration به احتمال زیاد سوخت های زیستی است.
SUVA (جذب خاص ماوراء بنفش): به نسبت UV254 به Doc اشاره دارد. اگر SUVA بیشتر از 4 باشد ، نشان می دهد که ماده آلی موجود در آب عمدتا ماده ارگانیک هوموس است. اگر سووا کمتر از 2 باشد ، ماده آلی موجود در آب عمدتاً جلبک است.
O&G (روغن ، هیدروکربن): متشکل از یک یا چند هیدروکربن مایع. اگر تأثیرگذار اولترافیلتراسیون حاوی روغن باشد ، حتی اگر محتوای آن بسیار کوچک باشد (مانند<0.05mg/L), it will accelerate the fouling of the membrane.
آهن و منگنز: اشکال اکسیده شده آهن و منگنز را می توان توسط سیستم غشای اولترافیلتراسیون حفظ کرد ، اما همچنین می تواند باعث بروز غشاء شود. یون های آهنی به طور کلی به طور طبیعی (مانند آب های زیرزمینی و غیره) وجود دارند ، یا با خوردگی خطوط لوله بالادست یا تجهیزات یا معرفهای باقیمانده در فرایند بالادست و فرآیند تراکم تولید می شوند.
کلسیم و منیزیم: سختی آب به طور عمده از یون های کلسیم و یون های منیزیم ناشی می شود. با توجه به سختی ، آب می تواند به آب نرم (بیش از 60 میلی گرم در لیتر از نظر CACO3) ، آب سخت (بیش از 180 میلی گرم در لیتر از نظر CACO3) و آب بسیار سخت (بیش از 180 میلی گرم در لیتر از نظر CACO3) تقسیم شود.
سختی برای سلامت انسان مضر نیست ، اما سختی بیش از حد در آب می تواند باعث مقیاس بندی روی سطح خطوط لوله ، تجهیزات یا غشاها در هنگام تصفیه آب شود.
هدایت: هدایت آب به طور خطی با کل مواد جامد محلول (TDS) مرتبط است ، که نشان دهنده هدایت آب است و واحد μs/cm است.
مقدار pH: برای نشان دادن اسیدیته یا قلیایی آب استفاده می شود. آب با مقدار pH کمتر از 7 اسیدی است و آب با مقدار pH بیش از 7 قلیایی است. مقدار pH آب خالص 7 است که خنثی است. مقدار pH بالا باعث طعم آب تلخ شده و به راحتی باعث مقیاس بندی لوله ها و تجهیزات آب می شود. آب با مقدار pH پایین ، فلزات و سایر تجهیزات را فاسد یا حل می کند.
دی اکسید سیلیکون: به دی اکسید سیلیکون فعال (سیلیکون حل شده) یا دی اکسید سیلیکون غیرفعال (سیلیکون کلوئیدی) تقسیم می شود. به طور کلی ، سیلیکون کلوئیدی باعث بروز غشای اولترافیلتراسیون می شود.