1. زمان نگهداری لجن
Foam - تولید میکروارگانیسم ها به طور کلی نرخ رشد آهسته و چرخه رشد طولانی دارند ، بنابراین یک زمان احتباس طولانی لجن طولانی رشد آنها را دارد. بنابراین ، فرآیندهای لجن فعال با استفاده از هوادهی تأخیر بیشتر در معرض کف قرار دارند. علاوه بر این ، پس از تشکیل کف ، زمان حفظ بیولوژیکی لایه فوم مستقل از زمان احتباس لجن در مخزن هوادهی است و باعث می شود که پایدار و پایدار و طولانی تر باشد.
2 مقدار pH
میکروارگانیسم های مختلف رشته ای نیاز به pH متفاوتی دارند. Amarae نسبت به pH بسیار حساس است ، با pH بهینه 7.8. کاهش pH از 7.0 به 5.0-5.6 به طور موثری تشکیل کف را کاهش می دهد. این امر در درجه اول به این دلیل است که pH پایین از آستانه pH جامعه میکروبی کف فراتر می رود. بنابراین ، pH 5.0 به طور موثری رشد آنها را کنترل می کند. با این حال ، تغییرات در pH همچنین می تواند باعث سازگاری لجن فعال شده و منجر به کف شدن شود.
3 اکسیژن حل شده
باکتری های نوکارد در بیوفوم میکروارگانیسم های هوازی کاملاً هوازی هستند. آنها نمی توانند از بسترها برای رشد در شرایط بی پروا یا بی هوازی استفاده کنند ، اما نمی میرند. با این حال ، باکتری های رشته ای متفاوت هستند و می توانند از نیترات به عنوان پذیرنده نهایی الکترون استفاده کنند. بنابراین ، آنها می توانند با موفقیت در بخش های بی هوازی یا بی هوازی سیستم های دنیتریوژیک موجود و حذف فسفر ، بیوفوم تولید کنند. هنگامی که اکسیژن محلول کافی نیست و سیستم با بار کم کار می کند ، فوم دنییتیکاسیون به احتمال زیاد شکل می گیرد.
4. روش هوادهی
روشهای مختلف هوادهی حباب های مختلفی را تولید می کنند. میکروببل ها یا حباب های کوچک نسبت به حباب های بزرگ برای تشکیل بیوفوم بیشتر هستند و لایه کف تمایل دارد در مناطقی با شدت هوادهی کم تمرکز کند.
5. دما
قارچ های درگیر در تشکیل سوخت و ساز هر یک از آنها رشد و رشد بهینه خود را دارند. هنگامی که محیط یا دمای آب برای رشد قارچی مطلوب باشد ، ممکن است کف سازی رخ دهد. علاوه بر این ، دما همچنین بر جامعه میکروبی در سیستم های لجن فعال تأثیر می گذارد و منجر به تشکیل بیوفوم می شود. این در ماهیت فصلی بسیاری از سازندهای زیستی منعکس شده است.