آلاینده های زیادی در فاضلاب وجود دارد ، و این منابع نیز نسبتاً گسترده هستند. در این مقاله منابع و روشهای درمانی 21 آلاینده مشترک معرفی شده است.
1 منابع ماده آلی با اکسیژن مصرف کننده (به راحتی تخریب پذیر) چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
ماده آلی اکسیژن مصرف کننده (به راحتی تخریب پذیر) در فاضلاب عمدتاً شامل ترکیبات آلی مانند اسید هومیک ، پروتئین ، استرها ، قندها ، اسیدهای آمینه و غیره است. این مواد در یک حالت معلق یا محلول در فاضلاب وجود دارند. تحت عمل میکروارگانیسم ها ، می توان آنها را به مواد معدنی ساده مانند CO2 تجزیه کرد. این مواد آلی هنگام تجزیه در بدن طبیعی آب ، اکسیژن محلول را در آب مصرف می کنند ، بنابراین به آنها ماده ارگانیک اکسیژن مصرف می شوند.
هنگامی که فاضلاب حاوی این مواد وارد بدن آب شود ، باعث می شود میزان اکسیژن محلول کاهش یابد و این باعث می شود بدن آب سیاه و بو شود. فاضلاب خانگی و فاضلاب های صنعتی که توسط مواد غذایی ، papermaking ، پتروشیمی ، فیبر شیمیایی ، دارویی ، دارویی ، چاپ و رنگ آمیزی تخلیه شده است ، حاوی مقدار زیادی ماده ارگانیک با اکسیژن است. براساس آمار ، ماده ارگانیک اکسیژن که توسط صنعت پاپرم سازی کشور من تخلیه شده است ، حدود 1/4 از کل مواد آلی مصرف کننده اکسیژن را که توسط فاضلاب صنعتی تخلیه شده است ، تشکیل می دهد. غلظت مواد آلی فاضلاب شهری زیاد نیست ، اما به دلیل مقدار زیادی آب ، مقدار کل مواد آلی با اکسیژن مصرف شده توسط فاضلاب شهری نیز بسیار زیاد است. مشکل کلیدی که در تصفیه بیولوژیکی ثانویه فاضلاب حل می شود ، حذف بیشتر این مواد از فاضلاب است. ترکیب ماده آلی با اکسیژن پیچیده است و اندازه گیری غلظت مواد مختلف ارگانیک در آن به طور جداگانه بسیار دشوار است. در کار واقعی ، از شاخص هایی مانند CODCR ، BOD5 ، TOC و TOD اغلب برای نمایندگی آن استفاده می شود. به طور کلی ، هرچه مقدار شاخص های فوق بیشتر باشد ، اکسیژن محلول در آب مصرف می شود و کیفیت آب نیز بدتر می شود. در بدنهای طبیعی ، هنگامی که BOD5 از 3mg/l پایین تر است ، کیفیت آب خوب است. هنگامی که به 7.5mg/l می رسد ، کیفیت آب در حال حاضر ضعیف است. هنگامی که بیش از 10mg/l باشد ، نشان می دهد که کیفیت آب در حال حاضر بسیار ضعیف است و اکسیژن محلول در آن نزدیک به صفر است.
ماده آلی به راحتی قابل تخریب را می توان با روش های بیوشیمیایی ، از جمله روش لجن فعال شده با جریان پلاگین (مانند مخزن هوادهی) ، توالی کردن روش لجن فعال شده (مانند SBR ، فرآیند CASS) ، بیوفیلم یا MBR و غیره حذف کرد.
2 ماده ارگانیک دشوار برای بیوداسیون چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
ماده آلی دشوار برای بیودواره به ترکیبات آلی اشاره دارد که نمی توانند توسط لجن فعال نشده فعال نشده تخریب شوند ، اما می توانند تا حدی پس از مدت مشخصی از Taming تخریب شوند. برخی از مواد آلی ماکرومولکولی سمی در فاضلاب ، مانند کلریدهای آلی ، سموم دفع آفات ارگانوفسفوروس ، ترکیبات فلزی سنگین آلی ، پلی حلقه ای و سایر ترکیبات آلی زنجیره بلند که توسط معطر نشان داده می شوند ، مواد آلی هستند که توسط میکروارگانیسم ها تخریب می شوند. برخی از ترکیبات آلی به هیچ وجه توسط میکروارگانیسم ها قابل تخریب نیستند و می توان آن را ماده آلی بی اثر نامید.
بنابراین ، فاضلاب حاوی چنین مواد آلی باید به طور جداگانه با کشت میکروارگانیسم های ویژه یا با استفاده از فرآیندهای ویژه مانند تصفیه بی هوازی برای تبدیل بخشی از CODCR آن به BOD5 ، بهبود تجزیه پذیری ، و سپس با سایر فاضلاب ها برای درمان بیولوژیکی ثانویه مخلوط شود.
3 منابع نیتروژن آلی و نیتروژن آمونیاک موجود در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
نیتروژن آلی عمدتاً به صورت پروتئین ، و همچنین اوره ، اسید مورامی ، آمینهای چرب ، اسید اوریک و پایه های آلی و غیره وجود دارد که حاوی گروه های آمینه نیست و حاوی آنها نیست. برخی از نیتروژن های آلی ، مانند ترکیبات آمونیوم پکتین ، کیتین و کواترنر ، تجزیه بیولوژیکی دشوار است. فاضلاب تخلیه شده توسط صنایعی که این نیتروژن آلی را تولید می کنند یا از این نیتروژن آلی استفاده می کنند زیرا مواد اولیه حاوی این نیتروژن آلی هستند. فاضلاب صنعتی حاوی نیتروژن آمونیاک توسط صنایعی مانند فولاد ، پالایش روغن ، کود ، مواد شیمیایی معدنی ، فروالیاژها ، تولید شیشه ، فرآوری گوشت و تولید خوراک تخلیه می شود. محتوای اولیه نیتروژن آمونیاک در فاضلاب تازه مانند چرم و دفع حیوانات زیاد نیست ، اما به دلیل واکنش لکه دار نیتروژن در فاضلاب ، غلظت نیتروژن آمونیاک پس از ذخیره فاضلاب به سرعت افزایش می یابد یا برای مدت زمان در لوله زهکشی می ماند.
از روشهای بیولوژیکی می توان برای تصفیه فاضلاب صنعتی نیتروژن آلی استفاده کرد. در حالی که میکروارگانیسم ها کربن آلی را از بین می برند ، اکسیداسیون پیشرفته نیتروژن را در فاضلاب به نیتروژن آمونیاک از طریق جذب بیولوژیکی و زیست شناسی تبدیل می کند. روشهای تصفیه فاضلاب نیتروژن آمونیاک شامل سلب بخار ، سلب هوا ، تبادل یون ، جذب کربن فعال ، نیتریفیکاسیون بیولوژیکی و دفع کننده است.
4 منابع فسفر و فسفر آلی در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
منابع اصلی فسفر در فاضلاب خانگی استفاده از محصولات شستشو حاوی فسفر ، دفع انسان و زباله های خانگی است. محصولات شستشو عمدتا از فسفات سدیم و فسفات پلی سدیم استفاده می کنند و فسفر موجود در مواد شوینده با فاضلاب به بدن آب می رود. فاضلاب صنعتی یکی از اصلی ترین عوامل ایجاد فسفر بیش از حد در بدن آب است. فاضلاب صنعتی دارای ویژگی های غلظت آلاینده بالا ، بسیاری از انواع آلاینده ها ، تخریب دشوار و ترکیب پیچیده است. اگر فاضلاب صنعتی مستقیماً بدون تصفیه تخلیه شود ، تأثیر زیادی بر بدن آب ایجاد می کند و اثرات منفی بر محیط زیست و سلامت ساکنان دارد.
حذف فسفر به طور کلی از روشهای بیوشیمیایی (AO ، A2O ، خندق اکسیداسیون و غیره) و حذف فسفر شیمیایی (PAC ، PFS و غیره) با استفاده از باکتری های پلی فسفات استفاده می کند. برخی از فسفر ثانویه و فسفر آلی در فاضلاب صنعتی باید با پیش درمانی اکسیداسیون پیشرفته قبل از اینکه فسفر به طور عادی از بین برود ، برداشته شود.
5 منابع فاضلاب اسیدی و قلیایی چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
فاضلاب آلی با غلظت بالا حاوی فاضلاب اسیدی و قلیایی از طیف گسترده ای از منابع است. شیمیایی ، فیبر شیمیایی ، ساخت اسید ، برقی ، پالایش روغن و کارگاه های ترشی در کارخانه های پردازش فلز ، فاضلاب اسیدی را تخلیه می کند. برخی از فاضلاب ها حاوی اسیدهای معدنی مانند اسید سولفوریک و اسید هیدروکلریک هستند ، برخی حاوی اسیدهای آلی مانند اسید فرمیک و اسید استیک هستند و برخی حاوی هر دو هستند. غلظت اسید فاضلاب تا حد زیادی متفاوت است ، از کمتر از 1 ٪ تا بیش از 10 ٪. فاضلاب قلیایی که از فرآیندهای تولیدی مانند Papermaking ، چاپ و رنگ آمیزی ، ساخت چرم و پردازش فلز در اکثر موارد تخلیه شده است ، در بیشتر موارد حاوی قلیایی معدنی است و برخی از فاضلاب حاوی قلیایی آلی است. غلظت قلیایی برخی از فاضلاب ها بسیار زیاد است ، تا چند درصد. علاوه بر اسیدها و قلیایی ها ، فاضلاب همچنین ممکن است حاوی نمک های اسیدی و نمک های اساسی و سایر مواد معدنی و آلی اسیدی یا قلیایی باشد.
تخلیه تصادفی فاضلاب حاوی اسیدها و قلیایی ها نه تنها باعث آلودگی و آسیب به محیط زیست می شود بلکه هدر دادن منابع نیز خواهد بود. بنابراین ، اولین نکته برای فاضلاب اسید و قلیایی بازیافت و استفاده جامع است. هنگامی که غلظت فاضلاب اسید و قلیایی زیاد است ، به عنوان مثال ، هنگامی که میزان اسید فاضلاب اسید به بیش از 4 ٪ می رسد و میزان قلیایی فاضلاب قلیایی به بیش از 2 ٪ می رسد ، امکان بازیافت و استفاده جامع وجود دارد. این می تواند برای تهیه سولفات آهنی ، گچ و کودهای آهنی استفاده شود و همچنین توسط سایر کارخانه ها قابل استفاده یا استفاده مجدد باشد. فاضلاب آلی با غلظت بالا ، فاضلاب اسیدی با غلظت زیر 4 ٪ و فاضلاب قلیایی با غلظت زیر 2 ٪ ، به دلیل اهمیت کمی در بازیافت ، برای تصفیه خنثی در نظر گرفته می شود.
6 منابع آلاینده های نفتی در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
منابع اصلی صنعتی فاضلاب روغنی در فاضلاب ارگانیک با غلظت بالا ، صنعت نفت ، صنایع پتروشیمی ، صنایع نساجی ، صنعت پردازش فلز و صنعت فرآوری مواد غذایی است. فاضلاب حاوی آلاینده های نفتی در فرآیند استخراج روغن ، پالایش ، ذخیره سازی ، حمل و نقل یا استفاده از فرآورده های نفتی تولید می شود. فاضلاب تخلیه شده از فرآوری گوشت ، فرآوری شیر ، لباسشویی ، تعمیر خودرو و سایر فرآیندهای حاوی روغن یا گریس است. به طور کلی فاضلاب خانگی ، گریس حدود 10 ٪ از کل مواد ارگانیک را تشکیل می دهد و حدود 15 گرم گریس برای هر فرد در روز تولید می شود. به جز تار سنگین ، چگالی نسبی روغن موجود در فاضلاب می تواند به بیش از 1.1 برسد ، مابقی آن کمتر از 1 است. تمرکز تصفیه فاضلاب فاضلاب روغنی این است که روغن را با چگالی نسبی کمتر از 1 از بین ببریم. از نظر میزان فاضلاب تولید شده و میزان آلودگی به محیط آب ، آلاینده های روغن در زیرمجموع های ارگانیک با مقدار زیاد پخت و پز است.
انواع آلاینده های نفتی در فاضلاب را می توان با توجه به اشکال وجود آنها به پنج شکل فیزیکی تقسیم کرد.
(1) روغن آزاد می تواند به سرعت به سطح مایع برسد تا در هنگام هنوز یک فیلم روغن یا لایه روغن تشکیل شود. اندازه ذرات این قطرات روغن نسبتاً بزرگ است ، به طور کلی بیشتر از 100μm ، حدود 60 ٪ {3}}}} ٪ از کل روغن موجود در فاضلاب.
(2) روغن پراکنده مکانیکی ، اندازه ذرات قطرات روغن به طور کلی 10 میکرومتر {2}} میکرومتر قطرات روغن ریز است که در فاضلاب بسیار پایدار نیستند. پس از ایستادن برای مدت زمانی ، آنها اغلب می توانند با یکدیگر ترکیب شوند تا روغن شناور تشکیل شوند.
(3) قطرات روغن امولسیون شده ، اندازه ذرات کمتر از 1 0 μm ، به طور کلی 0 است. 1-2 میکرومتر. این نوع قطرات روغن از ثبات شیمیایی بالایی برخوردار است و به دلیل وجود سورفاکتانت ها در آب ، اغلب به یک امولسیون پایدار تبدیل می شود.
(4) روغن حل شده قطرات روغن کاملاً پراکنده است ، که اندازه ذرات آن از روغن امولسیون میکرو الکترولیز کوچکتر است ، و برخی می توانند به اندازه چند نانومتر کوچک باشند ، یعنی روغن که واقعاً در فاضلاب به معنای شیمیایی حل می شود.
(5) روغن متصل به جامد ، قطرات روغن که بر روی سطح ذرات جامد در فاضلاب جذب می شوند.
اشکال مختلف روغن در فاضلاب و درجات مختلف تصفیه نیاز به روش ها و دستگاه های مختلف درمانی دارد. روشهای مشترک جداسازی روغن شامل جداکننده های روغن ، مخازن حذف روغن معمولی ، مخازن حذف روغن انعقادی ، روشهای حذف روغن همبستگی درشت و روشهای حذف روغن شناور است.
7 منابع میکروارگانیسم های بیماری زا در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
به طور کلی اعتقاد بر این است که پنج نوع میکروارگانیسم های بیماری زا در فاضلاب ، یعنی باکتری ها ، ویروس ها ، ریکتسیا ، تک یاخته ها و قارچ ها وجود دارد. ریکتسیا بین باکتری ها و ویروس ها است. برخی از میکروبیولوژیست ها اسپیروکت های بیماری زا را که توسط سفلیس به عنوان ششم میکروارگانیسم بیماری زا نشان داده شده است ، طبقه بندی می کنند و اسپیروکت ها بین باکتری ها و تک یاخته ها هستند. برخی از میکروارگانیسم های بالاتر از تک یاخته ها ، مانند نماتدها ، همچنین می توانند باعث بیماری شوند. فاضلاب خانگی و فاضلاب صنعتی مانند کشتار ، محصولات بیولوژیکی ، بیمارستان ها ، چرم و شستشوی پشم اغلب حاوی این میکروارگانیسم های بیماری زا است که می توانند بیماری های مختلفی را منتقل کنند.
بهتر است فاضلاب را با غلظت بالای پاتوژن ها و محتوای بزرگ به طور جداگانه ضد عفونی کنید و سپس درمان بیوشیمیایی ثانویه را با سایر فاضلاب انجام دهید که می تواند مصرف ضد عفونی کننده ها را کاهش دهد. از آنجا که پاتوژن ها برای مدت طولانی در آب زنده می مانند ، برخی از ویروس ها و تخم های انگل با روش های ضد عفونی عمومی دشوار است.
روشهای ضد عفونی و عقیم سازی شامل کلر ، دی اکسید کلر ، ازن و سایر روشهای اکسیداسیون ، درمان آهک ، تابش ماوراء بنفش ، تصفیه گرمایش ، سونوگرافی و غیره است. علاوه بر این ، درمان اولترافیلتراسیون همچنین می تواند بیشتر باکتری ها را در آب از بین ببرد. در مورد حذف باکتری ها و ویروس ها ، اکسیداسیون ازن ، تابش ماوراء بنفش و روش های دیگر بسیار مؤثر است ، اما هیچ ماده ضد عفونی کننده ای مانند کلر باقیمانده در آب تصفیه شده وجود ندارد ، که نمی تواند از تولید مجدد میکروارگانیسم ها جلوگیری کند. معمولاً اضافه کردن کلر بعد از درمان ضروری است.
8 منابع نیترات و نیتریت در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
پرکننده های میکرو الکترولیز فاضلاب که توسط صنایعی مانند تولید کود ، تولید فولاد ، تولید باروت ، تولید خوراک ، فرآوری گوشت ، اجزای الکترونیکی و تولید سوخت هسته ای حاوی غلظت بالایی نیترات و نیتریت است. برخی از فاضلاب های صنعتی حاوی نیتروژن آلی یا نیتروژن آمونیاک ممکن است در ابتدا حاوی نیترات و نیتریت نباشد ، اما در هنگام انجام تصفیه بیولوژیکی هوازی بر روی این فاضلاب ها ، می توان آنها را به نیترات یا نیتریت تبدیل کرد.
نیتریت یک محصول واسطه ای از چرخه نیتروژن است و از ثبات ضعیف در آب برخوردار است. می توان تحت عمل اکسیژن و میکروارگانیسم ها به نیترات اکسیده شد و در شرایط بی هوازی یا بی هوازی به آمونیاک کاهش می یابد. بنابراین ، محتوای نیتریت در آب تمیز بسیار کم است. محصول نماینده مرحله نهایی تجزیه معدنی ماده آلی حاوی نیتروژن نیترات است. بنابراین ، هنگامی که نیتروژن موجود در آب به طور عمده به شکل نیترات است ، می توان نشان داد که محتوای ماده آلی حاوی نیتروژن در آب بسیار اندک است و بدن آب به خودی خود به دست آورد.
اگر آب حاوی نیترات و سایر ترکیبات مختلف حاوی نیتروژن باشد ، نشان می دهد که فرآیند خودسازی بدن آب در حال انجام است یا بدن آب توسط فاضلاب نیترات آلوده می شود. در همین زمان ، سه نیتروژن معدنی مانند نیتروژن آمونیاک ، نیتروژن نیتروژن و نیتروژن نیترات در بدن آب را می توان با تجزیه و تحلیل و آزمایش نتایج نیتروژن آلی و نیتروژن کل برای تجزیه و تحلیل میزان آلودگی بدن آب توسط ترکیبات حاوی نیتروژن و وضعیت خودآزمایی ترکیب کرد.
نتایج تجزیه و تحلیل این ترکیبات نیتروژن نیز می تواند برای قضاوت در مورد تأثیر تصفیه فاضلاب و هدایت تنظیم عملکرد فرآیند دنیتراسیون استفاده شود. نیتریت می تواند با آمونیوم ثانویه در معده واکنش نشان دهد تا یک سرطان زا قوی ، نیتریت ایجاد شود ، که یک شاخص سم شناسی از سلامت انسان است. نیترات را می توان به نیتریت در بدن انسان کاهش داد ، بنابراین نوشیدن آب با غلظت نیترات بالا نیز برای سلامت انسان مضر است. کودکانی که در حال نوشیدن آب با میزان نیترات بالا هستند ، هموگلوبین دناتوره شده در خون را افزایش داده و باعث مسمومیت می شوند.
بنابراین ، استانداردهای ملی مربوطه مقرراتی را در مورد غلظت نیترات در بدن آب ایجاد کرده است. در میان آنها ، استاندارد بهداشت آب آشامیدنی تصریح می کند که حداکثر غلظت مجاز نیترات 20 میلی گرم در لیتر در N. است. استاندارد سطح آب سطح GB {1}} تصریح می کند که حداکثر غلظت مجاز نیترات در منابع آب آب آشامیدنی متمرکز 10 میلی گرم در لیتر در N. است.
روش مرسوم برای تصفیه فاضلاب صنعتی حاوی نیترات یا نیتریت ، میکرو الکترولیز پرکننده بیولوژیکی است. برای مقدار کمی از فاضلاب صنعتی حاوی نیترات یا نیتریت ، الکترودیالیز ، اسموز معکوس ، تبادل یون و سایر روشها نیز می توان استفاده کرد.
9 منابع فلوراید در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
فاضلاب صنعتی حاوی فلوراید در هنگام تولید محصولات حاوی فلوئور ، تولید کک ، تولید مؤلفه های الکترونیکی ، تولید گاز ، تولید شیشه و سیلیکات ، تولید فولاد و آلومینیوم ، فرآوری فلز ، حفظ چوب و سموم دفع آفات و کودهای دفع آفات تخلیه می شود. روشهای تصفیه فاضلاب حاوی فلوراید را می توان به دو دسته تقسیم کرد: روش بارش و روش جذب. روش بارش برای تصفیه فاضلاب صنعتی با محتوای فلوراید بالا مناسب است ، اما روش بارش کامل نیست و اغلب نیاز به تصفیه ثانویه دارد. عوامل شیمیایی مورد نیاز برای تصفیه شامل آهک ، آلوم ، دولومیت و غیره است. روش جذب برای تصفیه فاضلاب صنعتی با محتوای کم فلوراید یا فاضلاب که غلظت فلوراید هنوز نمی تواند پس از تصفیه بارش را برآورده کند ، مناسب است.
10 منابع سولفید در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
فاضلاب صنعتی حاوی سولفید در هنگام تولید پالایش روغن ، منسوجات ، چاپ و رنگ آمیزی ، کک ، گاز زغال سنگ ، خمیر ، چرم و مواد اولیه شیمیایی مختلف تخلیه می شود. فاضلاب حاوی سولفات همچنین می تواند برای تولید سولفید تحت شرایط بی هوازی کاهش یابد تا فاضلاب حاوی سولفید شود. دو روش تصفیه برای فاضلاب حاوی سولفید وجود دارد: تبدیل سولفید به نمک سولفید برای لخته سازی و بارش و تبدیل سولفید به سولفید هیدروژن برای سلب.
11 منابع سیانید در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
بدنهای آب طبیعی به طور کلی حاوی سیانید نیستند. اگر سیانید هیدروژن در بدن آب یافت شود ، باید در اثر فعالیت های انسانی ایجاد شود. منبع اصلی سیانید در آب آلودگی صنعتی است. سیانید و سیانید هیدروژن به طور گسترده از مواد اولیه صنعتی استفاده می شوند. معدن و پالایش ، عکاسی و چاپ ، برقی ، تصفیه سطح فلز ، اجاق های کک ، گاز زغال سنگ ، رنگها ، چرم ، پلاستیک ، الیاف مصنوعی و صنایع شستشوی گاز صنعتی همه فاضلاب حاوی سیانید را تخلیه می کنند. علاوه بر این ، فرآیندهای ترک خوردگی کاتالیزوری و کک نفتی نیز فاضلاب حاوی سیانید را تخلیه می کند. در میان آنها ، صنعت آبکاری صنعتی است که بیشترین فاضلاب حاوی سیانید را تخلیه می کند. روشهای درمانی متداول عبارتند از: اکسیداسیون کلر ، اکسیداسیون ازن و اکسیداسیون الکترولیتیک. هنگام تصفیه فاضلاب حاوی سیانید ، معمولاً مقدار مشخصی از هیپوکلریت سدیم اکسیدان اضافه می شود تا ابتدا آن را به کلرید سیانوژن تبدیل کند و سپس آن را به سناتور هیدرولیز کند ، که سپس در شرایط قلیایی به دی اکسید کربن و نیتروژن اکسیده می شود و تحت شرایط اسیدی به نمک های آمونیوم تبدیل می شود.
12 منابع فنل در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
پالایش نفت ، صنایع شیمیایی ، مواد منفجره ، رزین ، کک و سایر صنایع فاضلاب حاوی فنل را تخلیه می کنند ، که در میان آنها فاضلاب تخلیه شده توسط کک سنتی بیشترین غلظت فنل را دارد. علاوه بر این ، تعمیر و نگهداری ماشین آلات ، ریخته گری ، کاغذسازی ، نساجی ، سرامیک ، زغال سنگ به گاز و سایر صنایع نیز مقدار زیادی فاضلاب حاوی فنل را آزاد می کند. روشهای تصفیه فاضلاب فنول بالا شامل استخراج ، جذب کربن فعال و سوزاندن است. روشهای درمانی برای آب با غلظت متوسط شامل روش بیولوژیکی ، روش جذب کربن فعال و روش اکسیداسیون شیمیایی است. فاضلاب حاوی فنل کم با تمرکز همچنین با اکسیداسیون ازن یا جذب کربن فعال می تواند تصفیه شود.
13 منابع نقره در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
نقره یک فلز گرانبها با رنگ سفید نقره ای است. تنها نمک نقره محلول در نمک های نقره ای معمولی نیترات نقره ای است که همچنین جزء اصلی نقره در فاضلاب است. نیترات نقره ای به طور گسترده در صنایع رادیویی ، صنعت شیمیایی ، تولید ماشین آلات ، سرامیک ، عکاسی ، الکتروپلسیون و تولید جوهر مورد استفاده قرار می گیرد. منابع اصلی فاضلاب حاوی نقره صنایع برقی و عکاسی است. چهار روش اساسی برای از بین بردن نقره از فاضلاب وجود دارد: بارش ، تبادل یون ، تعویض کاهش و بازیابی الکترولیتی. جذب ، اسمز معکوس و الکترودیالیز نیز استفاده می شود. از آنجا که ارزش اقتصادی بازیابی نقره از فاضلاب زیاد است ، برای دستیابی به نرخ بازیابی بالا ، انواع روش ها اغلب در ترکیب با فاضلاب ارگانیک با غلظت بالا استفاده می شود. به عنوان مثال ، فاضلاب برقی با محتوای نقره ای بالا می تواند به طور کامل از طریق تبادل یونی ، تبخیر یا کاهش الکترولیتی بازیابی شود.
14 منابع نیکل در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
نیکل میکرو الکترونیکی یک فلز سفید نقره ای با انعطاف پذیری خوب و مغناطیس بالا است. نیکل در فاضلاب عمدتاً به عنوان یون های دوتایی مانند نیکل سولفات ، نیترات نیکل و نمک نیکل تولید شده با بسیاری از مجتمع های معدنی و ارگانیک وجود دارد. بسیاری از منابع صنعتی فاضلاب حاوی نیکل ، عمدتا صنعت برقی وجود دارد. علاوه بر این ، معدن ، متالورژی ، ساخت ماشین آلات ، شیمی ، ابزار دقیق ، پتروشیمی ، نساجی و سایر صنایع و همچنین کارخانه های فولادی ، ریخته گری ، خودرو و ساخت هواپیما ، چاپ ، جوهر ، سرامیک ، شیشه و سایر صنایع نیز حاوی نیکل در ضایعات هستند. روشهای تصفیه فاضلاب حاوی نیکل شامل بارش میکرو آهک یا بارش سولفید ، تبادل یون ، اسموز معکوس ، بازیابی تبخیر و غیره است.
15 منابع سرب در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
سرب خالص به رنگ سفید خاکستری است و یکی از پرکاربردترین فلزات غیر آهنی در صنعت است. این ماده اغلب به عنوان یک ماده اولیه در صنایع تولیدی مانند باتری ، برقی ، رنگدانه ها ، لاستیک ، سموم دفع آفات ، سوخت ، پوشش ، شیشه سرب ، مواد منفجره و مسابقات مورد استفاده قرار می گیرد. فاضلاب اسیدی تخلیه شده در فرآیند تولید صفحه سرب دارای بالاترین غلظت سرب است و غلظت سرب فاضلاب تولید شده توسط صنعت آبکاری که مایع زباله های آبکاری شده با آب درآور تولید می کند نیز بسیار زیاد است. روشهای متداول برای تصفیه فاضلاب حاوی سرب شامل بارش ، انعقادی ، جذب ، اکسیداسیون آهن گالوانیک و غیره است.
16 منابع کروم موجود در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
کروم خالص یک فلز خاکستری و مقاوم در برابر خوردگی با سختی زیاد است. با توسعه صنعت ، استفاده از کروم و ترکیبات آن به طور فزاینده ای گسترده شده است و تخلیه فاضلاب حاوی کروم به همین ترتیب افزایش یافته است. مهار کننده های خوردگی سری حاوی کروم یکی از مؤثرترین عوامل در سیستم خنک کننده در گردش هستند و به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند. ساخت جوهرها ، رنگها و رنگدانه های رنگ ، ساخت چرم کروم ، برقی ، آنودایزاسیون آلومینیوم و سایر صنایع تمیز کردن فلز از ترکیبات کروم جدا نیستند. از ترکیبات کروم نیز می توان به عنوان مهار کننده آتش و بازدارنده های شعله برای چوب استفاده کرد. فاضلاب تولیدی تخلیه شده توسط این صنایع به طور طبیعی حاوی مقادیر مختلفی از کروم خواهد بود. کروم در قالب یون های هگزاوالنت (CRO 42-) و سه ظرفیتی (Cro {5}}) موجود است و عمدتاً در شکل شش ضلعی در فاضلاب صنعتی وجود دارد. روش تصفیه فاضلاب حاوی کروم این است که ابتدا کروم شش ضلعی را به کروم سه ظرفیتی کاهش داده و سپس با تشکیل بارش هیدروکسید کروم سه ظرفیتی را حذف کنید. برای فاضلاب حاوی کروم با غلظت بالا ، بازیابی تبخیر روشی از نظر فنی و اقتصادی برای فاضلاب ارگانیک با غلظت بالا است. تبادل یون می تواند غلظت تخلیه فاضلاب حاوی کروم را به سطح پایین تر کاهش دهد.
17 منابع جیوه در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
جیوه ، که به عنوان Quicksilver نیز شناخته می شود ، یک فلز مایع نقره ای سفید با خاصیت تصعید است. از آنجا که جیوه برخی از خواص فیزیکی و شیمیایی خاصی دارد ، در فرآیند تولید کلر-آلکالی ، الکترونیک ، پتروشیمی ، مواد شیمیایی ، ذوب ، ابزارها ، پاپرمیک ، مواد منفجره ، سموم دفع آفات ، منسوجات ، چاپ و رنگ آمیزی ، کودهای ، لوازم الکتریکی ، لوازم الکتریکی ، داروها ، داروها ، نقاشی ها ، نقاشی ها ، نقاشی ها و سایر صنایع مورد استفاده قرار می گیرد. به عنوان مثال ، در صنایع شیمیایی و پتروشیمی ، جیوه به عنوان کاتالیزور تولید پلاستیک و هیدروژناسیون ، کم آبی بدن ، سولفوناسیون و سایر واکنش ها استفاده می شود. فاضلاب تولیدی که توسط این صنایع تخلیه شده است ، به طور طبیعی حاوی مقادیر مختلفی از جیوه خواهد بود. روشهای متداول برای تصفیه فاضلاب حاوی جیوه شامل بارش سولفید ، تبادل یون میکرو الکترولیز ، انعقاد جذب ، فیلتراسیون کاهش ، جذب کربن فعال و غلظت میکروبی است.
18 منابع ارگانوکلرین در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
ترکیبات ارگانوکلرین شامل آلکان های کلر ، اولفین های کلر ، هیدروکربن های معطر کلر و سموم دفع آفات ارگانوکلر ، که در میان آنها سموم دفع آفات ارگانوکلر و بیفنیل های پلی کلر شده ، که تأثیر بیشتری بر محیط زیست دارند ، عمدتاً از فاضلاب های دیگر با استفاده از سموم دفع آفات ، شیمیایی ، شیمیایی ، پلاستیک ، پلاستیک ، پلاستیک ، پلاستیک ، پلاستیک ، پلاستیک. فاضلاب ارگانوکلرین عمدتاً توسط سوزاندن تصفیه می شود. محصولات سوزاندن کلرید هیدروژن و دی اکسید کربن است. روشهای خاص برای بازیابی و درمان کلرید هیدروژن تولید شده با سوزاندن شامل روش خنثی سازی گاز سوزاندن گاز ، بازیابی سوزاندن روش کلرید هیدروژن بی آب و بازیابی گاز سوزاندن روش هیدروکلریک اسید است.
19 منابع بنزوپیرن در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
بنزوپیرن ، که از آن به عنوان BAP یاد می شود ، یک هیدروکربن آروماتیک پلی حلقه ای سرطان زا قوی در بین هیدروکربن های معطر چند حلقه ای PAH است. منابع BAP در آب طبیعی را می توان به دو نوع تقسیم کرد: منابع انسانی و منابع طبیعی. اولی عمدتاً از احتراق ناقص ماده آلی ناشی می شود و دومی عمدتاً ناشی از سنتز بیولوژیکی قوانین طبیعی است.
بنابراین ، در صنایع با احتراق ناقص مواد آلی ، مانند پالایش نفت ، کک زدن و سایر فاضلاب های صنعتی و فاضلاب تخلیه شده از گیاهان آمونیاک ، کارخانه های آجری دستگاه ، فرودگاه ها و غیره ، BAP تا درجات مختلف وجود دارد. اگرچه BAP بسیار سمی است ، اما حذف آن نسبتاً ساده و آسان است. اکسیداسیون پیشرفته ازن ، کلر مایع و دی اکسید کلر و همچنین جذب کربن فعال ، بارش لخته سازی و تصفیه لجن فعال می تواند به طور موثری BAP را از فاضلاب خارج کند.
20 منابع کادمیوم در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
کادمیوم یک فلز خاکستری سفید است که عمدتا در طبیعت به صورت دو ظرفیتی وجود دارد. آبکاری کادمیوم می تواند یک لایه محافظ مقاوم در برابر خوردگی برای فولاد ، آهن و غیره با جذب خوب و یکنواخت و یکنواخت فراهم کند. بنابراین ، 90 ٪ از کادمیوم در صنعت در آبکاری ، رنگدانه ها ، تثبیت کننده های پلاستیک ، آلیاژها و باتری ها استفاده می شود. منابع فاضلاب حاوی کادمیوم همچنین شامل معدن ، ذوب ، الکترولیز ، سموم دفع آفات ، داروها ، رنگها ، آلیاژها ، سرامیک ها و تولید رنگدانه های معدنی ، الکتروپل سازی ، چاپ نساجی و رنگ آمیزی و سایر فرآیندهای تولید صنعتی در معادن فلزی است. روشهای تصفیه فاضلاب حاوی کادمیوم شامل بارش هیدروکسید یا سولفید ، جذب ، تبادل یونی ، اکسیداسیون ، اکسید آهن ، جداسازی غشای و روشهای بیوشیمیایی است. برای غلظت بالا یا فاضلاب حاوی کادمیوم متمرکز پس از تبادل یون ، الکترولیز و بازیابی تبخیر نیز یک روش عملی است.
21 منابع آرسنیک در فاضلاب چیست؟ روشهای درمانی چیست؟
آرسنیک دارای یک درخشش فلزی خاکستری است و در آب نامحلول است ، اما بسیاری از ترکیبات آرسنیک به راحتی در آب محلول هستند. آرسنیک معدنی عمدتاً به شکل یون های آرسنیت و یونهای آرسنات در آب وجود دارد. در حضور اکسیژن محلول ، آرسنیت را می توان با سمیت پایین به آرسنات اکسیده شد. اسید آرسنیک و آرسنات در فاضلاب صنعتی از صنایعی مانند متالورژی ، شیشه ، سرامیک ، چرم ، مواد شیمیایی ، کود ، پالایش نفت ، آلیاژها ، اسید سولفوریک ، خز ، رنگ و سموم دفع آفات وجود دارد. روشهای درمانی معمولی برای آرسنیک شامل بارش آهک یا سولفید یا همزمان با هیدروکسید آهن یا آلومینیوم است. فرآیند لخته سازی سنتی برای تصفیه فاضلاب همچنین می تواند آرسنیک را از فاضلاب خارج کند. علاوه بر این ، استفاده از جذب کربن یا آلومینا فعال و تبادل یونی برای از بین بردن آرسنیک از فاضلاب نیز به درجه های مختلفی از موفقیت رسیده است. در سالهای اخیر ، تحقیقات در مورد استفاده از روشهای بیوشیمیایی برای تصفیه فاضلاب حاوی آرسنیک پیشرفت کرده است.
آزمایشات نشان داده اند که روش لجن فعال می تواند آرسنیک را خیلی سریع از بین ببرد ، و حدود 8 {1}}} از کل مقدار می تواند طی 0.5 ساعت برداشته شود و یک حالت تعادل در حدود 1 تا 2 ساعت حاصل می شود ، یعنی آرسنیک پس از مدت کوتاهی از تماس با لجن ، اثر حذف زیادی دارد. با این حال ، میزان حذف لجن فعال برای آرسنیک کم با غلظت به طور قابل توجهی بالاتر از آرسنیک با غلظت بالا است ، که همچنین نشان می دهد که توانایی لجن برای از بین بردن آرسنیک نیز محدود است.